Ο κύριος … Σουζούκι

– Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ, απαντά και πάλι ο Σουζούκι.

Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει :

– Ντροπή σας. Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας

Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία :

– Ρε δεν πάτε να ………. όλοι, μ……..ς Γιαπωνέζοι

– Ποιος το είπε αυτό;;; ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.

Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει :

– Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942,στη διώρυγα του Παναμά, και ο Λι Ιακόκα το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.

Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.
«Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.

– Ποιος το είπε αυτό;;; ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.

Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι :
– Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991.

Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει :

– Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα, λέω γω.

Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα :

– Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου.

Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν :

– Α γ…… ρε μ………ο, Σουζούκι.

Ατάραχος ο γιαπωνέζος :

– Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002.

Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές
ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες,
η δασκάλα έχει  σωριαστεί λιπόθυμη
και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής :

– Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο.

Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι :

– Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου, το 2011, στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του.