Ο Ντετέκτιβ αποκαλύπτει τα 2 νέα deals του Χατζηλιαμή και του Verhuven, θαυμάζει την “γρηγοράδα” των Κρητικών, απορεί με το παραγωγικό μοντέλο, “ψάχνει” την πολιτική και ετοιμάζεται για Λονδίνο

O Ντετέκτιβ αποκαλύπτει νέα deals στην Κέρκυρα

Το Destination One του Τάσου Χατζηλιαμή συνεχίζει να γράφει το δικό του κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού τουρισμού, αυτή τη φορά από την Κέρκυρα, όπου η δραστηριότητα φουντώνει και οι εξελίξεις τρέχουν. Η εταιρεία, ανέλαβε την εκπροσώπηση του GRECO, του μεγάλου πολωνικού tour operator και μετακομίζει σε νέα, μεγάλα γραφεία στο λιμάνι της Κέρκυρας, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας εποχής δυναμικής ανάπτυξης.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Η εξαγγελία για την κάθοδο στην Αθήνα το 2026, που —ας το θυμίσουμε— αποκάλυψε πρώτο το ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ, δεν είναι απλώς ένα ακόμη βήμα. Είναι το κομμάτι ενός μεγαλύτερου σχεδίου που ήδη αρχίζει να αποδίδει καρπούς. Με το GRECO στο portfolio του και νέες συνεργασίες να ετοιμάζονται, το Destination One αναμένεται να φέρει το 2026 εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες στην Ελλάδα από πολλές αγορές, επιβεβαιώνοντας πως η εξωστρέφεια και η συνέπεια τελικά ανταμείβονται.

Ο Τάσος Χατζηλιαμής, με τη γνωστή του ψυχραιμία και επιμονή, βλέπει να δικαιώνονται οι μακροχρόνιοι στόχοι του.

Ενώ άλλοι έβλεπαν το μέλλον σαν “στοίχημα”, εκείνος το δούλευε καθημερινά — και τώρα θερίζει τους καρπούς μιας στρατηγικής ετών, με όλη την Ελλάδα να τον βλέπει να ανεβαίνει σκαλί-σκαλί, χωρίς φωνές, αλλά με ουσία.

Να δούμε τα επόμενα βήματα!

Ένα ακόμη ξενοδοχείο στα χέρια του Willi Verhuven

Η Alltours του Willi Verhuven συνεχίζει να κινείται με σταθερό, γερμανικό ρυθμό — και τώρα, απλώς, επιταχύνει. Η αλλαγή του management στην Ελλάδα, που αποκάλυψε πρώτο το ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ, δεν έγινε για το θεαθήναι· έγινε για να προετοιμάσει το έδαφος για μια νέα φάση δυναμικής ανάπτυξης. Και πράγματι, οι κινήσεις που ακολούθησαν δείχνουν πως η εταιρεία περνά από τα λόγια στις πράξεις.

Μετά το ιστορικό Irene Palace Hotel στη Ρόδο, που σηματοδότησε την έναρξη του νέου κύκλου επενδύσεων, που αποκάλυψε η αφεντιά μου, η Alltours βάζει πλώρη για την Αμμουδάρα, όπου ένα ακόμη εμβληματικό ξενοδοχείο περνά στα χέρια της, για περισσότερα από 10 χρόνια μακροενοικίασης. Το ακίνητο, κυριολεκτικά “μαγαζί γωνία” πάνω στη θάλασσα, ήταν για χρόνια αφημένο στον “αυτόματο” — ένα κέλυφος με δυναμική, αλλά χωρίς φροντίδα. Τώρα, όμως, ετοιμάζεται να αναγεννηθεί μέσα από ένα πλήρες σχέδιο ριζικής ανακαίνισης.

Με το μεγάλο κεντρικό του κτίριο και τα μπαγκαλόους που περιμένουν να ανέβουν επίπεδο, το ξενοδοχείο αυτό θα αποτελέσει προτεραιότητα στα αναπτυξιακά σχέδια της Alltours για την Ελλάδα. Και αν κάτι είναι βέβαιο, είναι πως ο Willi Verhuven και ο Φώτης Φάκες γνωρίζουν καλά τι σημαίνει στρατηγική παρουσία σε ώριμους τουριστικούς προορισμούς: όχι γρήγορες κινήσεις, αλλά μακροπρόθεσμη επένδυση με αποτέλεσμα.

Η Alltours δεν “επέστρεψε” — ήταν πάντα εδώ.

Απλώς τώρα δείχνει τις πραγματικές της δυνατότητες. Και όπως φαίνεται, θα τις δείξει δυνατά.

Η Κρήτη γη της “ταχύτητας”!!!

Η Κρήτη είναι γη της ταχύτητας — και όχι, δεν μιλάμε για δρόμους και μηχανές. Εκεί, δυστυχώς, τα πράγματα είναι πιο σκοτεινά. Μιλάμε για ταχύτητα… διοικητική, πληκτρολογική, επενδυτική!

Όταν άνοιξε το πρόγραμμα για τον καταδυτικό τουρισμό, στα τέλη Οκτωβρίου πέρσι, δεν πρόλαβε να ανάψει καλά καλά το “submit” στο σύστημα και να’ σου: οκτώ από τις δέκα πρώτες αιτήσεις έρχονται από την Κρήτη. Οι άλλες δύο, μια από τα Δωδεκάνησα — έτσι, για να μη μείνουν εντελώς εκτός νησιωτικής εκπροσώπησης — και μία από τους Δελφούς, πιθανότατα για να υπάρχει κάτι και από την ηπειρωτική Ελλάδα, να μη νομίζουμε πως είναι περιφερειακό το φαινόμενο.

Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον. Γιατί δεν πρόκειται για πρόγραμμα με αξιολόγηση, επιτροπές και κριτήρια. Όχι. Πρόκειται για το διαχρονικά ελληνικό “όποιος προλάβει, παίρνει”. Ή, αλλιώς, “όποιος έχει τον ταχύτερο δείκτη πληκτρολόγησης, παίρνει επιδότηση”. Μια καθαρή, ευγενής αναμέτρηση… πληκτρολογίων. Και να το αποτέλεσμα: η Κρήτη πρώτη στη βαθμολογία. Με οκτώ στα δέκα και, προφανώς, ένα ρεκόρ αντιδράσεων ανά δευτερόλεπτο.

Κάποιοι κακοπροαίρετοι θα πουν ότι η Κρήτη είχε “ενημέρωση”, ότι κάποιοι “ήξεραν πότε θα ανοίξει το σύστημα”, ότι υπήρχε “ετοιμότητα”. Εμείς φυσικά δεν τα πιστεύουμε αυτά. Στην Ελλάδα άλλωστε οι συμπτώσεις έχουν παράδοση. Κι αν το πρόγραμμα έτρεξε από το Υπουργείο Τουρισμού, ε, δεν σημαίνει τίποτα — άλλωστε, όλοι οι Έλληνες ξέρουμε ότι στην Κρήτη ο ήλιος ανατέλλει νωρίτερα.

Μικρή λεπτομέρεια: το πρόγραμμα έχει πεπερασμένο προϋπολογισμό. Όταν τελειώσουν τα λεφτά, τελείωσε και το όνειρο για τους υπόλοιπους. Οπότε οι πιο αργοί, όσο καλές ιδέες κι αν είχαν, μένουν με τη μάσκα στο χέρι — καταδυτική ή μη. Και κάπως έτσι, σε ένα πρόγραμμα που προοριζόταν να φέρει ισόρροπη τουριστική ανάπτυξη, καταλήγουμε με μια γεωγραφική μονοκαλλιέργεια… με άρωμα ρακής.

Η Κρήτη λοιπόν δεν είναι μόνο πρωταθλήτρια του τουρισμού· είναι και πρωταθλήτρια στα 100 μέτρα ΕΣΠΑ. Και, μεταξύ μας, αν υπήρχε ολυμπιακό αγώνισμα “επενδυτική ετοιμότητα”, θα το κέρδιζε με διαφορά — και πιθανόν χωρίς να χρειαστεί καν προκριματικούς.

ΥΓ: Ας ελπίσουμε ότι θα γίνουν οι επενδύσεις, γιατί με τις καθυστερήσεις που υπάρχουν είναι σφόδρα πιθανό, να χαθούν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης…

Το παραγωγικό μοντέλο της χώρας

Η περίφημη συζήτηση για την “αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας” έχει γίνει σχεδόν εθνικό ανέκδοτο. Όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει, κανείς δεν διαφωνεί — μέχρι να τεθεί το ερώτημα “πώς;”. Γιατί, στην πράξη, άλλο “αλλάζω” κι άλλο “γκρεμίζω”. Και το σίγουρο είναι πως η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αλλάξει μοντέλο εις βάρος κλάδων που κρατούν όρθια την οικονομία, όπως ο Τουρισμός. Το ζητούμενο δεν είναι να αντικατασταθεί, αλλά να συμπληρωθεί.

Η ουσία είναι αλλού: στο ότι η χώρα δεν επενδύει αρκετά για να αποκτήσει πραγματικό παραγωγικό υπόβαθρο. Από την περίοδο της κρίσης και μετά, οι παραγωγικές επενδύσεις —εκείνες που δημιουργούν εργοστάσια, εξοπλισμό, τεχνολογία, παραγωγή— κατέρρευσαν. Το 2024 οι συνολικές επενδύσεις αντιστοιχούσαν μόλις στο 16,1% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 21,2%. Ένα χάσμα που δεν καλύπτεται με ωραίες προθέσεις και εξαγγελίες.

Και βέβαια, η “αύξηση των επενδύσεων” που παρουσιάζεται πανηγυρικά αφορά, σε μεγάλο βαθμό, την αγορά ακινήτων και τις κατασκευές. Ωραία, θεμιτά, αλλά αυτά δεν υποκαθιστούν τις επενδύσεις σε παραγωγικό κεφάλαιο — σε μηχανήματα, έρευνα, μεταποίηση, βιομηχανική καινοτομία. Διότι, για να αλλάξεις παραγωγικό μοντέλο, πρέπει πρώτα να παράγεις.

Αν συνεχίσουμε να στηρίζουμε την ανάπτυξη μόνο σε κλάδους υπηρεσιών, χωρίς να ενισχύουμε την πραγματική παραγωγή, τότε θα καταλήξουμε με μια οικονομία “εξαρτημένη”, ευάλωτη στις κρίσεις και στις διαθέσεις της διεθνούς ζήτησης. Κανείς, όμως, δεν είπε ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τους επιτυχημένους τομείς μας — το αντίθετο: χρειάζεται να τους ενισχύσουμε με παράλληλες πηγές παραγωγής, ώστε να λειτουργούν πολλαπλασιαστικά.

Η Ελλάδα έχει ταλέντο, εξωστρέφεια, ανθρώπινο κεφάλαιο. Αυτό που λείπει είναι το εργαλείο — η μακροπρόθεσμη, στρατηγική επένδυση σε υποδομές και παραγωγή. Χωρίς αυτό, η περίφημη “αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου” θα παραμείνει ωραία λέξη για λόγους, powerpoint και συνέδρια.

Γιατί, όπως λέει κι ένας παλιός οικονομολόγος: χωρίς επενδύσεις, δεν αλλάζεις μοντέλο — απλώς αλλάζεις συζήτηση.

Η έλλειψη πολιτικής κατεύθυνσης

Ο Ντετέκτιβ που παρατηρεί τις κινήσεις της πολιτικής σκηνής, δεν θα μπορούσε να αγνοήσει το φαινόμενο που πλανάται πάνω από το Μέγαρο Μαξίμου: έλλειψη πυξίδας. Όχι ιδεολογικής — διοικητικής. Μια αίσθηση ότι η κυβέρνηση έχει στα χέρια της το τιμόνι, αλλά όχι τον χάρτη. Και καθώς τα νερά μπροστά γίνονται πιο φουρτουνιασμένα, η έλλειψη προσανατολισμού και -κυρίως- πολιτικής, αρχίζει να κοστίζει.

Η επικοινωνία σκοντάφτει, τα αυτογκόλ πολλαπλασιάζονται, και οι αποφάσεις μοιάζουν συχνά να λαμβάνονται με το ένστικτο της στιγμής.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, δεν είναι τυχαία τα περιστατικά που αποκαλύπτουν τον τόνο της εξουσίας πίσω από τις κλειστές πόρτες. Όπως, για παράδειγμα, το πρόσφατο στιγμιότυπο με κορυφαίο υπουργό που, σε σχετικά κλειστή συγκέντρωση, στην οποία έμεινε 5 λεπτά(!) , είπε —με ένα μειδίαμα αλαζονείας —: «Εμείς θα κάνουμε αυτά που νομίζουμε σωστά. Κι αν ο λαός δεν τα εκτιμήσει, θα σεβαστούμε την απόφασή του στις εκλογές».

Η φράση ειπώθηκε με τόση φυσικότητα, λες και η εναλλακτική θα ήταν… να μη σεβαστούν την απόφαση του λαού. Αυτή ακριβώς είναι η ύπουλη φθορά της εξουσίας: δεν φαίνεται στις αποφάσεις, αλλά στη γλώσσα. Στις κουβέντες που ξεφεύγουν όταν πέφτουν τα φώτα των δηλώσεων.

Η πραγματικότητα όμως έχει τους δικούς της κανόνες. Η διεθνής συγκυρία σκοτεινιάζει, οι κοινωνικές αντοχές στενεύουν, και η πολιτική κόπωση χτυπά την πόρτα νωρίτερα απ’ ό,τι υπολογίζουν όσοι πιστεύουν πως “ο λαός ξεχνά”. Ναι, ξεχνά — αλλά θυμάται εκεί που πονάει.

Και το καμπανάκι έχει αρχίσει να χτυπά. Το ερώτημα είναι αν στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχουν αυτιά που ακούνε ή απλώς χειροκροτητές που σβήνουν τον ήχο. Γιατί ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη…

Η Ελλάδα πάει Λονδίνο!!!

Η Ελλάδα ετοιμάζει τις βαλίτσες της για Λονδίνο — όχι για ψώνια στην Oxford Street, αλλά για την WTM London 2025, τη δεύτερη μεγαλύτερη τουριστική έκθεση του πλανήτη. Και όπως κάθε Νοέμβριο εδώ και 21 χρόνια, το Money & Tourism ταξιδεύει μαζί της, παρουσιάζοντας τη φετινή του αγγλική συλλεκτική έκδοση, έναν πραγματικό θεσμό διεθνούς προβολής του ελληνικού τουρισμού.

Η φετινή έκδοση, που σηματοδοτεί 21 χρόνια συνεχούς παρουσίας και ταυτόχρονα τα 30 χρόνια κυκλοφορίας του περιοδικού “ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ”, σπάει όλα τα ρεκόρ συμμετοχών. Πρόκειται για μια πολυτελή, δυναμική και απόλυτα αντιπροσωπευτική αποτύπωση της σύγχρονης ελληνικής τουριστικής πραγματικότητας, με άρθρα, συνεντεύξεις και τοποθετήσεις των σημαντικότερων προσώπων της αγοράς — από υπουργούς και φορείς, μέχρι επιχειρηματίες και ξενοδόχους που καθορίζουν την πορεία του κλάδου, σε 274 σελίδες!.

Στο εξώφυλλο, πέντε προσωπικότητες που δεν χρειάζονται συστάσεις και συνοψίζουν τη “νέα εποχή” του ελληνικού τουρισμού: ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο Γιώργος Χατζημάρκος, ο Ανδρέας Φιορεντίνος, ο Γιάννης Παράσχης, ο Γιάννης Χατζής και ο Αλέξανδρος Βασιλικός. Ένα εξώφυλλο που, χωρίς υπερβολή, “μιλάει” από μόνο του.

Ο δε Κυριάκος Πιερρακάκης στον χαιρετισμό του συγχαίρει το ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ για τα 30 χρόνια παρουσίας του στο ελληνικό επιχειρηματικό και τουριστικό γίγνεσθαι. Τα συγχαρητήρια αυτά δε έχουν μεγάλη σημασία καθώς προέρχονται από έναν από τους καλύτερους υπουργούς της κυβέρνησης.

Η παρουσίαση στο Λονδίνο αποκτά φέτος ιδιαίτερη βαρύτητα: τριάντα χρόνια αδιάλειπτης εκδοτικής πορείας δεν είναι μικρό πράγμα. Και όπως είπε χαρακτηριστικά ο εκδότης Κωνσταντίνος Δεριζιώτης, «Η 21η αγγλική έκδοση του Money & Tourism δεν είναι απλώς μια εκδοτική παρουσία· είναι ένα ταξίδι 30 ετών στον κόσμο του ελληνικού τουρισμού».

Ο Ντετέκτιβ απλώς προσθέτει πως, αν κάτι έχει αποδείξει αυτό το ταξίδι, είναι ότι η Ελλάδα έχει φωνή — και μάλιστα με προφορά διεθνή. Γιατί μπορεί οι τουριστικές τάσεις να αλλάζουν, τα αεροπλάνα να γεμίζουν και να αδειάζουν, αλλά το “ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ” συνεχίζει να ταξιδεύει εκεί όπου χτυπά η καρδιά της ελληνικής τουριστικής εξωστρέφειας. Και φέτος, αυτή η καρδιά χτυπά στο Λονδίνο.

Με τιμή

Ο ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ των διαδρόμων

(*) Οι εικονογραφήσεις δημιουργήθηκαν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης