Ένα από τα πιο ιδιαίτερα concepts στον χώρο της πολυτελούς φιλοξενίας αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη, όπου παλιοί φάροι σε απομακρυσμένες και εκτεθειμένες ακτογραμμές μεταμορφώνονται σε υψηλής αισθητικής hideaways.
Πίσω από την ιδέα βρίσκεται ο Tim Wittenbecher, πρώην επικεφαλής μεγάλης εταιρείας gaming, ο οποίος έχει δημιουργήσει το Floatel — ένα χαρτοφυλάκιο επτά ήδη ενεργών μονάδων σε Ισπανία, Ιταλία και Γερμανία.
Οι φάροι που διαχρονικά αποτελούσαν «φύλακες» των θαλάσσιων δρόμων, από τον Ατλαντικό μέχρι τη Μεσόγειο, περνούν σε μια νέα εποχή: από εγκαταλελειμμένα τεχνικά κτίρια μετατρέπονται σε σπάνια αρχιτεκτονικά καταλύματα, προσφέροντας ιδιωτικότητα, θέα και μοναδική ατμόσφαιρα.
Από τα slot machines στη φιλοξενία υψηλής δυσκολίας
Ο Wittenbecher δεν προέρχεται από τον χώρο του τουρισμού. Βιομηχανικός μηχανικός, υπήρξε CEO της Bally’s στη Γερμανία, διαχειριζόμενος μια μεγάλη ευρωπαϊκή δραστηριότητα στον χώρο των slot machines. Η στροφή του στον τουρισμό ξεκίνησε σχεδόν τυχαία: ένα δημοσίευμα για πώληση φάρου στη Βαλτική τράβηξε το ενδιαφέρον του. Μαζί με τη σύζυγό του, αρχιτέκτονα, αγόρασαν και αποκατέστησαν το κτίριο, δημιουργώντας ένα διθέσιο retreat το οποίο από το 2008 παραμένει διαρκώς fully booked.
Η υψηλή ζήτηση έδειξε ότι η αγορά αναζητά εμπειρίες με ατμόσφαιρα, αυθεντικότητα και απόλυτη απομόνωση. Έτσι δημιουργήθηκε η Floatel, με συμπληρωματικό δημιουργικό όραμα από τον designer Marc Nagel.
Το portfolio των Floatel Hideaways
Σήμερα, η εταιρεία διαθέτει επτά μονάδες, συμπεριλαμβανομένων:
- Faro Punta Cumplida, Λα Πάλμα Κανάρια Νησιά
- Faro de Cudillero, Αστούριες
- Faro de Ribadesella, νέο έργο που ακολουθεί
- Faro Imperatore, Ίσκια
- Faro Spignon, Βενετία (υπό ανάπτυξη)
- Hafenkran, ο εμβληματικός γερανός στο λιμάνι του Αμβούργου που μετατράπηκε σε mini-hotel απέναντι από την Elbphilharmonie
Τα έργα λειτουργούν είτε ως ιδιωτικές ιδιοκτησίες είτε μέσω πολυετών κρατικών παραχωρήσεων (40–50 έτη), καθώς οι φάροι εξακολουθούν να λειτουργούν ως ναυτιλιακές εγκαταστάσεις και οι αρχές διατηρούν δικαιώματα πρόσβασης για τη συντήρηση του φωτός.
Η αρχιτεκτονική προσέγγιση διατηρεί τον βιομηχανικό χαρακτήρα κάθε φάρου. Η ισπανίδα architect Olimpia Isla και ο σχεδιαστής Marc Nagel δίνουν τον σύγχρονο minimal-maritime τόνο, χωρίς να «σβήνουν» την αυθεντική ναυτική ταυτότητα.
Το μεγάλο στοίχημα: Βενετία
Ένα από τα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα της Floatel βρίσκεται στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στο Spignon. Ο φάρος, χτισμένος σε ξύλινες πασσαλώσεις και εγκαταλελειμμένος από τη δεκαετία του 1960, επιστρέφει στη ζωή. Η διαδικασία αδειοδοτήσεων υπήρξε ιδιαίτερα χρονοβόρα, ωστόσο το project πλέον προχωρά.
Το Floatel Spignon θα περιλαμβάνει μια ιδιωτική σουίτα 220 τ.μ. πάνω στην εξέδρα που περιβάλλει τον ιστορικό πύργο, με πρόσβαση μόνο από θάλασσα. Όπως σημειώνει ο Wittenbecher, στόχος είναι να δημιουργηθεί η πιο εντυπωσιακή «presidential suite» της Βενετίας — ένα πλήρως ιδιωτικό mini-island, με υπηρεσίες προσωπικού, πρόσβαση με σκάφος και δυνατότητες υψηλού customization.
Προσεκτική ανάπτυξη και ισχυρή ζήτηση
Παρά τη δημοσιότητα που έχει προσελκύσει η Floatel, ο ιδρυτής της επιμένει σε αργή και μεθοδική επέκταση. «Δεν θα γίνουν ποτέ 100. Θα είναι ίσως 12 στο σύνολο», αναφέρει. Δύο νέοι φάροι στη βόρεια Ισπανία βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, ενώ το έργο της Βενετίας προγραμματίζεται να ανοίξει το 2027.
Με την άνοδο της ζήτησης για αποκλειστικές εμπειρίες, απομόνωση, heritage-based διαμονή και λιγότερο μαζικές μορφές τουρισμού, η Floatel διαμορφώνει ένα νέο niche στον κλάδο της luxury φιλοξενίας — έναν χώρο όπου η ναυτική ιστορία, η αρχιτεκτονική και το experiential travel συναντούν ένα εντελώς διαφορετικό επιχειρηματικό υπόβαθρο.
Πηγή: Forbes
