Ο Ντετέκτιβ ανησυχεί για τον αφελληνισμό, ο Τουρισμός είναι το “πετρέλαιο”, μας κρατά, κι εμείς του … κρατάμε μούτρα, στη Ρόδο αδέρφια Κινέζοι, στη Ρόδο, η Άντζελα (!), νέα φάμπρικα στη βραχυχρόνια, ξεχώρισε ο Economist, όπως και η Βάσια, 280.000 ευχαριστίες!

Ο Ντετέκτιβ ανησυχεί…

Αφελληνισμός στα ελληνικά ξενοδοχεία: το φαινόμενο που εξελίσσεται με ρυθμούς καταιγιστικούς και με μια… γοητευτική αδιαφορία από όλους τους «αρμόδιους». Μόλις προχθές, δύο πολύ γνωστά ξενοδοχεία στην Κω άλλαξαν χέρια και πέρασαν σε funds που μάλλον πιστεύουν ότι «Τουρισμός» είναι μια ακόμα γραμμή στα οικονομικά τους σχέδια – χωρίς να έχουν ιδέα τι σημαίνει πραγματική Φιλοξενία.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Αστέρας της Βουλιαγμένης έχει ήδη πουληθεί – αλλά η νέα ιδιοκτησία, σε ένα δείγμα απόλυτης «εμπιστοσύνης» στο ελληνικό ταλέντο, δεν έχει φροντίσει να βάλει ούτε καν επαγγελματικό μάνατζμεντ.

Μήπως όλα αυτά είναι απλά μέρος ενός επιτυχημένου σχεδίου;

Να αφήσουμε τους «ειδικούς» από τα funds να κάνουν πειράματα πάνω στην ελληνική Φιλοξενία, μέχρι να αποδειχτεί πως η συνταγή τους περιλαμβάνει περικοπές, αδιαφορία και λογιστικές ακροβασίες. Όσο για το συναίσθημα, την παράδοση και το μεράκι; Ξεχάστε τα – είναι προφανώς παλιομοδίτικα.

Αυτοί που αγοράζουν τα ξενοδοχεία δεν φαίνεται να νοιάζονται για το τι σημαίνει να είσαι μέρος μιας κοινότητας που ζει από τον τουρισμό, ούτε για το τι αφήνει πίσω της μια κακή εμπειρία πελάτη. Τους ενδιαφέρει το άμεσο κέρδος, και όσο το ελληνικό brand «φιλοξενία» θα χάνει λάμψη, τόσο θα ανεβαίνουν οι αριθμοί τους στα spreadsheets. Και ουδείς γνωρίζει τι θα συμβεί όταν θα αρχίσουν να αποεπενδύουν… Υπάρχουν βέβαια και κάποια -λίγα- funds που διαχειρίζονται με υψηλό επαγγελματισμό τα ξενοδοχεία που απέκτησαν, αλλά είναι η εξαίρεση…

Και εδώ είναι που ο «αφελληνισμός» παύει να είναι απλώς μια λέξη και γίνεται εφιάλτης. Όταν το μέλλον των ελληνικών ξενοδοχείων το διαχειρίζονται ξένοι «ειδικοί» χωρίς όραμα και με μηδενική εμπειρία, το μόνο που μένει είναι η πτώση της ποιότητας και η αλλοίωση της ταυτότητας, που έκανε τον ελληνικό Τουρισμό παγκόσμιο best seller.

Αλλά τι να περιμένει κανείς όταν το κράτος κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, αφήνοντας ένα τόσο κρίσιμο κεφάλαιο χωρίς κανόνες (βλέπε βραχυχρόνια), χωρίς υποστήριξη (βλέπε αναπτυξιακό νόμο) και χωρίς όραμα;

Ίσως γιατί και το ίδιο έχει βολευτεί με το να παρακολουθεί, περιμένοντας να τελειώσει το έργο.

Ώρα λοιπόν για αφύπνιση – αλλιώς, σύντομα δεν θα μιλάμε για ελληνικά ξενοδοχεία, αλλά για… ελληνικά κελύφη με ξένους διαχειριστές που παίζουν στα δάχτυλα τα «επενδυτικά» τους παιχνίδια.

Ο τουρισμός είναι το νέο πετρέλαιο – εκτός αν είσαι στην Ελλάδα – Ο Τουρισμός μας κρατά, κι εμείς του κρατάμε μούτρα

Η είδηση πέρασε στα “ψιλά”, αλλά είναι ολόκληρο manual εθνικής στρατηγικής – μόνο που το έγραψαν οι Ισπανοί και εμείς συνεχίζουμε να διαβάζουμε Πισσαρίδη, που θεωρεί την Γεωργία μας ανταγωνιστική και τον Τουρισμό μας χαμηλής παραγωγικότητας. Η Ισπανία ξεπέρασε την Ιαπωνία, στο κατά κεφαλή εισόδημα. Ναι, την Ιαπωνία. Όχι στο σούμο – στο εισόδημα.

Και ξέρετε πώς το έκανε; Με κάτι που στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να υποβαθμίζουμε, να χλευάζουμε, να θεωρούμε «χαμηλής προστιθέμενης αξίας» και «μη παραγωγικό»: τον Τουρισμό.

Η Oxford Economics -το σχετικό άρθρο δημοσιεύτηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ-, λέει ξεκάθαρα: η Ισπανία έτρεξε σε υπηρεσίες, τουρισμό, κατανάλωση, μεσαία τάξη. Εμείς τι κάνουμε; Κόβουμε κονδύλια από τον Τουρισμό, γιατί – λέει – η Γεωργία είναι πιο ανταγωνιστική. Ποια Γεωργία; Αυτή με τις τσάπες και τα φωτοτυπημένα τιμολόγια; Πιο ανταγωνιστική από τον ελληνικό Τουρισμό, που έβαλε πλάτη για να σταθεί η χώρα στα πόδια της;

Αν δεν ήταν τραγικό, θα ήταν φάρσα: τη στιγμή που η Ισπανία χτίζει εθνική στρατηγική τουρισμού, εμείς ψάχνουμε στο Google πώς λέγεται “καρέκλα παραλίας” στα Ιαπωνικά.

Εκεί που κανονικές κυβερνήσεις επενδύουν, εμείς διαβάζουμε reports από τον Πισσαρίδη, που θέλει να βάλουμε στην άκρη τον τουρισμό γιατί λέει «η αγροδιατροφή είναι το μέλλον». Το μέλλον ποιανού ακριβώς; Του Καραγκιόζη; Γιατί όπως και να το κάνουμε, η Νάξος δεν θα γίνει ποτέ Ολλανδία – ούτε με φέτα 3D print, ούτε με AI γκλίτσες.

Το μοντέλο “να κόψουμε λεφτά απ’ τον τουρισμό για να δώσουμε σε φυτά” θα μείνει στα οικονομικά εγχειρίδια ως το ελληνικό παράδοξο.

Ή όπως θα το έλεγε η Oxford Economics αν έγραφε με κρητικό ιδίωμα: «Ο Τουρισμός μας κρατά, κι εμείς του κρατάμε μούτρα».

Στη Ρόδο αδέρφια, στη Ρόδο

Ο Πρωθυπουργός της Κίνας πραγματοποίησε πρόσφατα ιδιωτική επίσκεψη στη Ρόδο, επιλέγοντας για τη διαμονή του το εμβληματικό Rodos Palace, ένα από τα πιο ιστορικά και αναγνωρισμένα ξενοδοχεία της χώρας μας.

Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς το ίδιο ξενοδοχείο είχε επιλεγεί και από τον Πρόεδρο της Κίνας σε προηγούμενη ιδιωτική επίσκεψή του στο νησί. Η συνεχής προτίμηση τόσο σημαντικών και ισχυρών προσωπικοτήτων στον παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό χώρο, υπογραμμίζει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την εξαιρετική φήμη και το κύρος του Rodos Palace.

Το Rodos Palace δεν είναι μόνο σύγχρονο σύμβολο πολυτέλειας και υψηλών υπηρεσιών, αλλά και χώρος με πλούσια ιστορία. Τη δεκαετία του 1980, φιλοξένησε τη Διάσκεψη Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που το καθιέρωσε ως έναν από τους κύριους πολιτικούς και διπλωματικούς κόμβους της εποχής. Στο πλαίσιο αυτής της κορυφαίας συνάντησης, το Ρόδος Palace υποδέχτηκε σημαντικές προσωπικότητες της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας σκηνής, όπως η πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Μάργκαρετ Θάτσερ, ο τότε Πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Μιτεράν, και πολλούς άλλους ηγέτες υψηλού κύρους, οι οποίοι τίμησαν με την παρουσία τους το ξενοδοχείο και το νησί της Ρόδου.

Το εμβληματικό ξενοδοχείο της οικογένειας Καμπουράκη, έχει διατηρήσει και αναπτύξει αυτή την παράδοση αριστείας, συνδυάζοντας την ιστορική του κληρονομιά με τις σύγχρονες ανάγκες τουριστών και ηγετών.

Η οικογένεια Καμπουράκη, με όραμα και αφοσίωση, προσφέρει υπηρεσίες που ανταποκρίνονται στις υψηλότερες απαιτήσεις, διασφαλίζοντας ένα περιβάλλον απόλυτης διακριτικότητας, ασφάλειας και πολυτέλειας.

Η επιλογή του Rodos Palace τόσο από τον Πρόεδρο όσο και από τον Πρωθυπουργό της Κίνας αναδεικνύει τη στρατηγική σημασία του ξενοδοχείου και της Ρόδου ως προορισμού υψηλού επιπέδου στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη. Σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα επιδιώκει να εδραιωθεί ως διεθνές κέντρο ποιοτικού τουρισμού, το Rodos Palace λειτουργεί ως ζωντανό παράδειγμα της ελληνικής φιλοξενίας που μπορεί να ανταγωνιστεί τα κορυφαία ξενοδοχειακά πρότυπα διεθνώς.

Η συμβολή της οικογένειας Καμπουράκη είναι καθοριστική για τη διατήρηση και την εξέλιξη της φήμης του ξενοδοχείου, το οποίο συνεχίζει να προβάλλει την Ελλάδα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ενισχύοντας παράλληλα την οικονομική ανάπτυξη της Ρόδου και του ελληνικού τουρισμού συνολικά.

Άντζελα Γκερέκου: Μια Πραγματική Κυρία και Αληθινή Πρέσβειρα του Ελληνικού Τουρισμού

Η Άντζελα Γκερέκου δεν είναι απλώς η πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού. Είναι μια γυναίκα με ψυχή, με καρδιά γεμάτη αγάπη για την Ελλάδα και με μια αστείρευτη ενέργεια να την προβάλλει και να τη στηρίξει. Την αισθάνεσαι αμέσως ως μια πραγματική κυρία, που κρατά σταθερά το τιμόνι ενός τόσο κρίσιμου τομέα, όχι μόνο με επαγγελματισμό, αλλά και με ειλικρινές πάθος.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα εξαιρετικό βιβλίο, που είναι κάτι περισσότερο από μια απλή έκδοση. Είναι μια προσωπική κατάθεση ψυχής, γεμάτη σκέψεις και εμπειρίες που αποκαλύπτουν πόσο βαθιά νιώθει το μεγαλείο και τις προκλήσεις του ελληνικού τουρισμού. Μέσα από τις σελίδες του, καταλαβαίνεις πόσο αφοσιωμένη είναι στο να κάνει τον τόπο μας όχι απλά γνωστό, αλλά αγαπημένο και ξεχωριστό για κάθε επισκέπτη.

Σε ένα σημαντικό συνέδριο Αρχιτεκτονικής στα Χανιά πέρυσι, ο εκδότης μου Κωνσταντίνος Δεριζιώτης έκανε μια πρόταση που πραγματικά την τιμά και την αγγίζει: να την ανακηρύξουν οι αρμόδιοι φορείς «Πρέσβειρα του Ελληνικού Τουρισμού». Και δεν θα μπορούσε να υπάρχει πιο ταιριαστός τίτλος. Γιατί η Άντζελα είναι αυτή που με την παρουσία, την αγάπη και το έργο της, φέρνει την Ελλάδα πιο κοντά στην καρδιά όλων μας — και στους ξένους επισκέπτες που την λατρεύουν.

Η Άντζελα δεν βλέπει τον Τουρισμό απλά σαν δουλειά. Είναι για εκείνη μια μεγάλη αποστολή. Μια γέφυρα που ενώνει πολιτισμούς, που φέρνει κοντά ανθρώπους, που δείχνει σε όλο τον κόσμο πόσο όμορφη και πλούσια είναι η χώρα μας — όχι μόνο στα τοπία της, αλλά και στις αξίες και τη ζεστασιά των ανθρώπων της.

Αυτή η αίσθηση της αποστολής, η αυθεντική της αγάπη και η αδιάκοπη προσπάθεια είναι που την κάνουν να ξεχωρίζει. Και ακριβώς γι’ αυτό, η πρόταση του Δεριζιώτη να την τιμήσουμε ως «Πρέσβειρα του Ελληνικού Τουρισμού» δεν είναι απλά μια τιμή — είναι μια δικαίωση και μια αναγνώριση της διαδρομής και του οράματός της.

Η Άντζελα Γκερέκου μας θυμίζει ότι ο τουρισμός είναι πάνω απ’ όλα μια ανθρώπινη υπόθεση.

Και με την παρουσία της, κάνει όλους μας να αισθανόμαστε πιο περήφανοι για την Ελλάδα που αγαπάμε.

Η νέα «πατέντα» του ελληνικού καλοκαιριού: Το Airbnb των κουμπάρων

Στην Κρήτη – και όχι μόνο – έχει στηθεί νέα φάμπρικα. Δεν είναι ούτε startup, ούτε scale-up, είναι το setup της χρονιάς: σπίτια αλλοδαπών ιδιοκτητών, 10.000 με 12.000 λέει ο πρόεδρος των ξενοδόχων Ηρακλείου και Κρήτης, Νίκος Χαλκιαδάκης – και το στόμα του στάζει μόνο αλήθεια – νοικιάζονται «ιδιωτικά», λέει. Πώς; Μεταξύ συγγενών, φίλων, κουμπάρων, μπατζανάκηδων και λοιπών συγγενών. Όχι σε πλατφόρμες. Όχι με απόδειξη. Όχι με Ε2. Όχι με ΑΦΜ. Όχι με τίποτα.

Και δεν φτάνει που το ελληνικό Δημόσιο κοιμάται, αλλά ροχαλίζει κιόλας. Κάποιοι θαρρούν πως το κράτος έχει βάλει λουκέτο για καλοκαίρι, σαν τα γραφεία τουρισμού της δεκαετίας του ’80: ανοικτά μόνο τον Δεκαπενταύγουστο και αν…

Οι ξενοδόχοι βλέπουν τις αφίξεις στην Κρήτη να ανεβαίνουν, άντε με ένα +3%, +4%, +5%. Αλλά ο τζίρος τους; Πέφτει. Κάτω 5% με 7%. Και πού να τον βρουν, όταν ο τουρίστας πηγαίνει στο βίλα-κουμπάρα, μένει χωρίς τιμολόγιο, τρώει ντάκο απ’ το Lidl και κάνει check-out αφήνοντας ως απόδειξη μόνο μια αγκαλιά.

Το ίδιο γίνεται και στη Χαλκιδική. Και ποιος ξέρει που αλλού. Κι εμείς αντί να βάλουμε τάξη, αντί να φωνάξουμε έναν φορολογικό Σέρλοκ Χολμς, ρίχνουμε κλαρίνο και λέμε: «Άσε, μωρέ, είναι φίλοι…».

Αθέμιτος ανταγωνισμός; Όχι. Πλήρης υπονόμευση του τουριστικού προϊόντος. Και το κράτος, απλώς… κοιμάται. Με τις πιτζάμες του φορολογικού χάους και τη μάσκα ύπνου της αδράνειας.

Και να δεις που στο τέλος, θα φταίει ο ξενοδόχος.

Η πυρκαγιά και το αθάνατο ελληνικό Δημόσιο

Η πυρκαγιά στην Ιεράπετρα δεν είναι απλά μια φυσική καταστροφή – είναι και ένα αποκαλυπτικό «καθρέφτισμα» της εσωτερικής μας δυσλειτουργίας ως κράτος. Χιλιάδες τουρίστες που είχαν πληρώσει για να ζήσουν τις διακοπές τους στην Ελλάδα βρέθηκαν να παίζουν το παιχνίδι της απόλυτης γραφειοκρατικής παράνοιας: τους ζήτησαν να πληρώσουν ξανά το τέλος κλιματικής αλλαγής, ενώ το ελληνικό Δημόσιο, που θα έπρεπε να τους στηρίξει και να τους διευκολύνει, τους έστελνε από γραφείο σε γραφείο, από υπεύθυνο σε υπεύθυνο, όλοι τους «καρεκλοκένταυροι» που επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ: το μπαλάκι ευθυνών.

Η πλατφόρμα που είχε υποτίθεται δημιουργηθεί από το ΞΕΕ για τέτοιες κρίσεις, που παραδόθηκε στο υπουργείο Κλιματικής Κρίσης, παρέμεινε κλειστή και ανενεργή μέχρι να την θυμηθούν οι αρμόδιοι—σαν κακόγουστο ανέκδοτο σε βάρος των πολιτών και των επισκεπτών μας. Και το πιο εξωφρενικό; Υπουργός υπεύθυνος γι’ αυτή τη «διαχείριση κρίσης» είναι ο κ. Κεφαλογιάννης, Κρητικός ο ίδιος, που θα περίμενες να γνωρίζει και να νοιάζεται. Αντί για αυτό, όμως, είδαμε απλά μια κρατική μηχανή να τρώει τα παιδιά της και να γελοιοποιεί τη χώρα διεθνώς.

Από την άλλη, σε μια γωνιά αυτής της τραγωδίας, ξεχώρισε η πραγματική δουλειά και η αλληλεγγύη. Ο Μιχάλης Βλατάκης και οι πράκτορες της Κρήτης και οι ξενοδόχοι απέδειξαν τι σημαίνει ευθύνη και αποτελεσματικότητα. Εξασφάλισαν τη διαμονή των τουριστών, σήκωσαν στις πλάτες τους το βάρος της κρίσης όταν το κράτος αδυνατούσε ή αδιαφορούσε. Αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν κάθε έπαινο γιατί σε μια χώρα όπου όλοι δείχνουν με το δάχτυλο «δική μου δουλειά δεν είναι, του άλλου είναι», εκείνοι βγήκαν μπροστά και έκαναν αυτό που όλοι περίμεναν από το δημόσιο: να λειτουργήσουν.

Η Ιεράπετρα είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα ότι το ελληνικό Δημόσιο παραμένει εγκλωβισμένο σε μια παρωδία γραφειοκρατίας, με «καρεκλοκένταυρους» που ανήκουν σε μια άλλη εποχή – ή μάλλον σε καμία εποχή, αφού η ανικανότητα και η αδιαφορία τους κοστίζουν ακριβά σε όλους μας. Και όσο δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, η Ελλάδα θα συνεχίζει να χάνει την αξιοπιστία της και να πληρώνει το τίμημα όχι μόνο στην εικόνα της, αλλά και στην ίδια της την οικονομία.

Κορυφαίο το συνέδριο του Economist στο εμβληματικό Grand Resort Lagonissi

Το φετινό συνέδριο του Economist ήταν αδιαμφισβήτητα ένα από τα πιο επιτυχημένα και σημαντικά συνέδρια που έχουν διοργανωθεί ποτέ στη χώρα μας. Υπό την καθοδήγηση της Νεκταρίας Πασαριβάκη, η οποία με συνέπεια και επαγγελματισμό έχει θέσει νέα στάνταρ για τη διοργάνωση εκδηλώσεων διεθνούς βεληνεκούς, το συνέδριο κατάφερε να συνδυάσει υψηλού επιπέδου επιστημονικό διάλογο, ουσιαστικές συζητήσεις και παγκόσμια θέματα με άμεση ελληνική συνάφεια.

Η Νεκταρία Πασαριβάκη αποδεικνύει πως η εμπειρία, το όραμα και η προσήλωση μπορούν να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αντίστοιχα διεθνή φόρα, αναδεικνύοντας την Ελλάδα ως τόπο όπου η γνώση και η καινοτομία βρίσκουν χώρο να ανθίσουν.

Το συνέδριο προσέλκυσε κορυφαίους ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, παραγωγικούς φορείς από το σύνολο της δημόσιας και ιδιωτικής διοίκησης, με συμμετοχή σχεδόν όλων των παραγωγικών υπουργείων. Αυτό κατέστησε το γεγονός όχι μόνο μια πλατφόρμα για ενημέρωση και δικτύωση, αλλά και μια ευκαιρία να συζητηθούν με σοβαρότητα και βάθος τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την ελληνική οικονομία και κοινωνία σήμερα.

Σε αυτό το πλαίσιο, η σχεδόν απόλυτη απουσία του Τουρισμού, περιορισμένη μόνο σε μια ολιγόλεπτη ομιλία του γενικού γραμματέα του ΕΟΤ, δημιουργεί έντονο προβληματισμό. Ο Τουρισμός αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής οικονομίας, με τεράστια συμβολή στο ΑΕΠ και στην Απασχόληση, αλλά και σημαντικό πεδίο προκλήσεων και ευκαιριών που απαιτούν εμπράκτως ενεργή και ουσιαστική παρουσία στους διαλόγους για την ανάπτυξη της χώρας.

Η εικόνα που εκπέμπει το υπουργείο Τουρισμού, που φαίνεται να επιλέγει την παρουσία σε διάφορες εκδηλώσεις και «συνεδρίες» που περισσότερο θυμίζουν οικογενειακές συγκεντρώσεις ή κοινωνικές δεξιώσεις, παρά ουσιαστική δουλειά και στρατηγικό σχεδιασμό, δεν βοηθά καθόλου την προσπάθεια ανάδειξης του ελληνικού τουρισμού στο εξωτερικό – ένα μέτωπο που αυτή τη στιγμή είναι πιο κρίσιμο από ποτέ.

Η χώρα χρειάζεται το υπουργείο Τουρισμού να “τρέχει” μπροστά “βγάζοντας το κάρο -του Δημοσίου- από την λάσπη, με σταθερή και συγκροτημένη παρουσία σε θεσμικά και παραγωγικά φόρα όπως το συνέδριο του Economist, που αναδεικνύουν τις πραγματικές προκλήσεις και προοπτικές του κλάδου. Η απουσία ή η επιφανειακή συμμετοχή υπονομεύει την εικόνα μας διεθνώς και δίνει λαβή για αμφισβήτηση της βούλησης και της σοβαρότητας με την οποία η Πολιτεία αντιμετωπίζει τον  Τουρισμό.

Είναι καιρός να αντιληφθούν όλοι ότι ο τουρισμός δεν είναι απλώς ένας τομέας μεταξύ πολλών, αλλά η βασική «μηχανή» της ελληνικής οικονομίας, που χρειάζεται υπεύθυνη πολιτική, σοβαρότητα και στρατηγικό σχεδιασμό. Το συνέδριο του Economist έχει δημιουργήσει την ιδανική αφετηρία γι’ αυτόν τον διάλογο – ας μην αφήσουμε αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Μια γενική γραμματέας που το παλεύει

Η Βάσια Κουτσούκου, γενική γραμματέας του υπουργείου Τουρισμού, αποτελεί ένα από τα πιο δυναμικά και αφοσιωμένα στελέχη του ελληνικού τουρισμού. Η προσωπική της παρουσία σήμερα -σύμφωνα με πληροφορίες- στην Ιεράπετρα, επιτόπου, για να καταγράψει την κατάσταση και να υποστηρίξει έμπρακτα την περιοχή μετά τη φωτιά, μαρτυρά όχι μόνο το υψηλό της αίσθημα ευθύνης, αλλά και το πάθος με το οποίο εργάζεται καθημερινά για να στηρίξει τον ελληνικό τουρισμό σε κάθε δυσκολία. Είναι ξεκάθαρο πως η Βάσια δίνει την ψυχή της για να φέρει αποτελέσματα και να προασπίσει την εικόνα της χώρας μας ως κορυφαίου τουριστικού προορισμού.

Ωστόσο, η πραγματικότητα του υπουργείου Τουρισμού παραμένει προβληματική και δεν περιορίζεται μόνο στις περιορισμένες αρμοδιότητες που του έχουν δοθεί. Πέρα από το ότι το υπουργείο μοιάζει απομονωμένο, σχεδόν εγκλωβισμένο σε έναν μικρόκοσμο γραφειοκρατίας και εσωστρέφειας, το πρόβλημα έγκειται στις αρμοδιότητες και στον τρόπο που λειτουργεί συνολικά η δομή και η διαχείρισή του. Γεγονός που φαίνεται έντονα σε επείγουσες καταστάσεις, που πρέπει να ανταποκριθεί με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα όταν ο Τουρισμός δοκιμάζεται, όπως στην περίπτωση της φωτιάς στην Ιεράπετρα.

Η δουλειά της Βάσιας Κουτσούκου αναδεικνύει με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά το σύστημα και οι δομές που τα περιορίζουν. Χρειάζεται επείγουσα αναθεώρηση του ρόλου και της λειτουργίας του υπουργείου Τουρισμού, ώστε να αποκτήσει τη δυναμική και την ευελιξία που απαιτεί η σύγχρονη εποχή, ειδικά σε περιόδους κρίσεων.

Μέχρι τότε, η αφοσίωση και η ενέργεια κάποιων ανθρώπων, είναι το φωτεινό σημείο σε ένα περιβάλλον που συνεχίζει να υπολείπεται των αναγκών και των προσδοκιών του κλάδου.

Έ κάπου έλεος…

Σε έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας, εκεί που κάθε μέρα παίζεται το μέλλον πολλών χιλιάδων ανθρώπων και η διεθνής εικόνα της χώρας, ο ανώτατος προϊστάμενος – ο ίδιος ο υπουργός – φαίνεται πως συνεχίζει να μην επικοινωνεί με ένα από τα βασικά του στελέχη. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, αφού παρόμοιες παγωμένες σχέσεις έχουν οδηγήσει και άλλους σημαντικούς παράγοντες στην αποχώρηση.

Αυτή η κατάσταση δεν είναι απλώς μια δυσλειτουργία. Είναι πλήγμα στην αξιοπιστία της κυβέρνησης και τραυματίζει την ίδια την καρδιά του κλάδου που καλείται να στηρίξει. Αν η συνεργασία και ο σεβασμός μεταξύ ηγεσίας και στελεχών δεν υπάρχουν, πώς να ελπίζουμε σε προοπτική και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες;

Η εικόνα αυτή αφήνει μια πικρή γεύση και προκαλεί ερωτήματα: Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια κυβέρνηση που επιτρέπει τέτοια εσωτερική ασυνεννοησία; Και πόσο θα πληρώσει το τίμημα ο κρίσιμος αυτός τομέας της ελληνικής οικονομίας;

Ώρα για σοβαρότητα, διάλογο και σεβασμό, γιατί διαφορετικά το πρόβλημα δεν είναι απλά «εντός υπουργείου».

Είναι πρόβλημα όλης της χώρας.

Ο Ντετέκτιβ παινεύει το σπίτι του!

Θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει η κυβερνητική απόφαση να εξαιρέσει το 90% της χώρας από τις ενισχύσεις του Αναπτυξιακού Νόμου για τις περιοχές ειδικής ενίσχυσης στον τομέα του Τουρισμού, αφήνοντας εκτός τις περισσότερες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, τα Ιόνια, τις Σποράδες και σχεδόν κάθε προορισμό που θα περίμενε κανείς να ενισχυθεί – πλην λίγων νησιών του Νοτίου και Βορείου Αιγαίου.

Το αποκλειστικό ρεπορτάζ του money-tourism.gr δεν άργησε να… ταράξει τα νερά: ξεπέρασε τις 220.000 αναγνώσεις μέσα σε δύο 24ωρα και αναπαράχθηκε ευρέως από ΜΜΕ, φορείς και επαγγελματίες και συνολικά το Σαββατοκύριακο που πέρασε είχαμε 280.000 αναγνώστες. Άλλωστε, αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει — και το money-tourism.gr δεν είναι απλώς “σπίτι”, είναι το κέντρο επιχειρήσεων της τουριστικής ενημέρωσης!

Πρώτο και με διαφορά στη SimilarWeb -και με πιστοποίηση μάλιστα και διασταύρωση στοιχείων με τα Google Analytics και χωρίς ούτε σεντς σε διαφήμιση-, με συντριπτικό μερίδιο αναγνωσιμότητας, έχει καθιερωθεί ως το μεγαλύτερο και εγκυρότερο portal για τον ελληνικό Τουρισμό. Είτε πρόκειται για αποκαλύψεις, είτε για αναλύσεις, είτε για παρασκηνιακές πληροφορίες, αποτελεί πραγματικό εργαλείο στρατηγικής για τον επιχειρηματία, τον ξενοδόχο, τον επενδυτή, τον φορέα.

 Η μαχητικότητα, η αμεσότητα και η αξιοπιστία του είναι οι λόγοι που όλοι οι εκπρόσωποι του τουρισμού εκφράζονται με τα καλύτερα λόγια. Γιατί το money-tourism.gr δεν ακολουθεί την επικαιρότητα — την διαμορφώνει. 

Με τιμή

Ο ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ των διαδρόμων

(*) Οι εικονογραφήσεις δημιουργήθηκαν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης