Ο Ντετέκτιβ αποκαλύπτει τι γίνεται στην Αγγλία με τις προκρατήσεις για το 2026, “ευλογάει τα γένια του”, ψάχνει τους “πατεράδες” της νίκης, καλωσορίζει το ΟΝΟΜΑ στην Αθήνα, ξύνει το κεφάλι του με το ΤΕΕ, μετράει απουσίες στον ΕΟΤ, αναγγέλλει μεταγραφές στο Χ&Τ, σχολιάζει τον “μικρομεγαλισμό” του ξενοδόχου και ικανοποιημένος βλέπει τα κονδύλια για την Θεσσαλονίκη να “έρχονται”!

22 Σεπτεμβρίου, 2025

Προκρατήσεις στο φουλ στη Βρετανία

Η βρετανική αγορά δείχνει ότι οδεύει προς το 2026, με τις μηχανές στο “κόκκινο”.

Σύμφωνα με πολύ καλά πληροφορημένες πηγές, οι προκρατήσεις για την Ελλάδα κινούνται ήδη γύρω στο +15% σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρσι – νούμερο εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς ότι βρισκόμαστε ακόμη νωρίς στο παιχνίδι και η εφετινή σεζόν εξελίσσεται σχεδόν ιδανικά.

Η Jet2 μιλά για άνοδο που αγγίζει το 20%, η easyJet βλέπει διψήφια αύξηση, ενώ και η TUI καταγράφει περίπου +15% στις προκρατήσεις.

Το κλίμα είναι ιδιαίτερα θετικό μετά από ένα καλοκαίρι 2025 που αποδείχτηκε εξαιρετικό για την ελληνική αγορά.

Όλοι οι μεγάλοι Βρετανοί tour operators –TUI, Jet2, easyJet Holidays, αλλά και οι OTA’s– έγραψαν ικανοποιητικές πληρότητες και έσοδα, επιβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα παραμένει το «ασφαλές χαρτί» των Βρετανών ταξιδιωτών.

Η μόνη σκιά ήταν η Jet2, η οποία, παρά τα υψηλά νούμερα, αντιμετώπισε προβλήματα εξαιτίας της υπερβολικά μεγάλης αύξησης χωρητικότητας που αποφάσισε, με αποτέλεσμα πίεση στο δίκτυο και στα κέρδη.

Μέσα σε αυτή τη δυναμική χρονιά, οι εταιρικές κινήσεις είχαν κι αυτές το ενδιαφέρον τους.

Η easyJet, επενδύοντας στο μέλλον, μεταφέρθηκε σε νέα, υπερπολυτελή και εξαιρετικά λειτουργικά γραφεία, αλλά έμεινε πιστή στο σημείο εκκίνησης: το Λούτον.

Μια επιστροφή με ιδιαίτερο συμβολισμό, αφού στο Λούτον γεννήθηκε ο όμιλος, εκεί που ο Στέλιος Χατζηϊωάννου ξεκίνησε πριν δεκαετίες την εταιρεία που άλλαξε την ευρωπαϊκή αεροπορία χαμηλού κόστους.

Και –ας μην ξεχνάμε– στο Λούτον έδωσε τη δεκαετία του ’90 την πρώτη του συνέντευξη σε ελληνικό μέσο, το «Χρήμα & Τουρισμός».

Η σημερινή εικόνα είναι λοιπόν πολλαπλά ενθαρρυντική:

Οι Βρετανοί ταξιδιώτες κλείνουν από νωρίς, οι μεγάλοι τουρ οπερέιτορ επενδύουν ξανά σε ελληνικούς προορισμούς, οι αεροπορικές ενισχύουν γραφεία και δίκτυα.

Αν οι ρυθμοί αυτοί συνεχιστούν, το 2026 μπορεί να αποδειχθεί νέα χρονιά-ρεκόρ για τον ελληνικό Tουρισμό – πριν καν ακουστεί το πρώτο «boarding completed».

Αλλά όλα αυτά θα τα δούμε σε λίγες εβδομάδες στην εφετινή WTM 2025!

Όταν το ρεπορτάζ είναι έγκυρο ή να ευλογήσουμε λίγο τα γένια μας

Να τα λέμε κι αυτά: ο Ντετέκτιβ το είχε γράψει με το δεκαδικό στη θέση του για τις εισπράξεις και τις αφίξεις του Ιουλίου.

Κι έρχεται η Τράπεζα της Ελλάδος την Παρασκευή να βγάλει τα επίσημα στοιχεία και να επιβεβαιώσει γραμμή προς γραμμή το ρεπορτάζ.

Σε εποχές που τα νούμερα ταξιδεύουν σαν… χαλασμένες βαλίτσες και τα «περίπου» κάνουν καριέρα, το να βγαίνει ένα δημοσίευμα και να ταιριάζει απόλυτα με τα επίσημα στοιχεία είναι ό,τι πιο επαγγελματικό μπορεί να ζητήσει κανείς από τη δημοσιογραφία.

Ένα μπράβο, λοιπόν, γιατί ο καλός ρεπόρτερ δεν αρκείται στις «πηγές» και στις φήμες: ψάχνει, διασταυρώνει και βγαίνει σωστός πριν από τις ανακοινώσεις.

Κι αυτό είναι –σε μια αγορά γεμάτη φούσκες– το πιο θετικό πρόσημο που μπορεί να έχει ένα ρεπορτάζ.

«Όταν οι νίκες έχουν πολλούς πατεράδες»

Όταν τα νούμερα είναι πικρά, όλοι κοιτούν αλλού.

Μα μόλις η Τράπεζα της Ελλάδος ανακοίνωσε θεαματική άνοδο σε εισπράξεις και αφίξεις για τον Ιούλιο 2025, όλοι εμφανίζονται στο προσκήνιο σαν επιδέξιος ζαχαροπλάστης: με δηλώσεις «μακροπρόθεσμης στρατηγικής» και τόνους αυτοθαυμασμού, έτοιμος να σερβίρει… έτοιμο γλυκό.

Κανείς δεν τον είδε όταν οι επιχειρηματίες πάλευαν με προσωπικό, τιμές ενέργειας και κενά αεροπλάνα.

Κανείς δεν το άκουσε όταν οι Περιφέρειες προσπαθούσαν να στήσουν καμπάνιες μόνες τους.

Αλλά τώρα που το ταμείο έγραψε ρεκόρ, ο «πατέρας» βγήκε στη σκηνή με το δίσκο στο χέρι, μοιράζοντας εύσημα στον εαυτό του.

Η εικόνα θυμίζει κλασικό Μαυρογιαλούρο: ο ήρωας που καταφτάνει πάντα στο τέλος, για να φωτογραφηθεί δίπλα στην επιτυχία άλλων.

Μιλάει για σχέδιο δεκαετίας, ενώ μέχρι χθες το μόνο σχέδιο ήταν η… αυριανή ανακοίνωση.

Οι επαγγελματίες του κλάδου, που έφεραν τον κόσμο στην Ελλάδα, μένουν θεατές στο ίδιο τους το έργο.

Η τουριστική επιτυχία είναι αποτέλεσμα δουλειάς, όχι αυτοσχέδιας σκηνοθεσίας.

“Προ των πυλών” της Αθήνας το ΟΝΟΜΑ

Στην Αθήνα, όπου κάθε ιστορική γωνιά μοιάζει να περιμένει το επόμενο μεγάλο όνομα της φιλοξενίας, ο όμιλος του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη φαίνεται έτοιμος να γράψει το δικό του κεφάλαιο. Το ακίνητο στους Στύλους του Ολυμπίου Διός –ένα κτίριο που χρόνια τώρα παρέμενε «κρυφό διαμάντι»– περνάει επιτέλους στην πολυπόθητη φάση της πλήρους ανακαίνισης και ουσιαστικά ανακατασκευής. Δεν μιλάμε για απλή ανακαίνιση με φρεσκαρίσματα, αλλά για ολική μεταμόρφωση που θα φέρει το άρωμα του πολύ επιτυχημένου brand ΟΝΟΜΑ.

Μετά από «σαράντα κύματα» αδειοδοτήσεων, επιτροπών και κλασικής ελληνικής γραφειοκρατίας –όπου κάθε υπογραφή είναι μικρή Οδύσσεια– ο όμιλος φαίνεται να πιάνει το νήμα και να ξεκινάει άμεσα. Το σχέδιο είναι ξεκάθαρο: ξενοδοχείο 40 δωματίων, με όλες τις σύγχρονες ανέσεις, σε design και το μεγάλο ατού ένα rooftop που θα χαρίζει ανεμπόδιστη θέα στην Ακρόπολη και στους Στύλους. Ένα σημείο που, αν κρίνουμε από το location και μόνο, προορίζεται να γίνει νέο σημείο αναφοράς για Αθηναίους και ταξιδιώτες.

Η προοπτική αυτή δεν είναι απλώς ένα ακόμη «άνοιγμα» στην αγορά. Είναι κίνηση στρατηγική: φέρνει στην καρδιά της πόλης ένα καινοτόμο brand με μεγάλη απήχηση και δίνει το στίγμα ότι η Αθήνα έχει … τουριστικό μέλλον!. Σύμφωνα με τις πληροφορίες η εκκίνηση των έργων θα γίνει μέσα στις επόμενες εβδομάδες, με στόχο να προλάβει την επόμενη σεζόν.

Κι αν κρίνω από το buzz που ήδη δημιουργείται, δεν θα αργήσει η στιγμή που το συγκεκριμένο rooftop θα γίνει το νέο «θέλω να πάω» των social media, ενώ οι τουρίστες θα έχουν έναν ακόμη σοβαρό λόγο να κλείσουν δωμάτιο στο κέντρο. Η Αθήνα φαίνεται πως συνεχίζει να κερδίζει το στοίχημα των μεγάλων επενδύσεων – και αυτή η κίνηση του ομίλου Χρυσοχοΐδη έρχεται να το αποδείξει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο.

Το «αστείο» που έγινε φάμπρικα (και η σιωπή όλων)

Αν η ελληνική Δημόσια Διοίκηση είχε μασκότ, θα ήταν ένας μηχανικός με κράνος που κρατάει… διαφημιστικό πανό. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) –η θεσμική εκπροσώπηση του τεχνικού κόσμους της χώρας, των τοπογράφων, των ανθρώπων που ρυθμίζουν ύψος κτιρίων και υπογράφουν άδειες οικοδομής– έχει εξελιχθεί στον υπερ-διαφημιστή του ελληνικού Τουρισμού;

Πρώτα ήρθε το φιλέτο των 15 εκατομμυρίων ευρώ. Ο διαγωνισμός για την εθνική τουριστική καμπάνια, που κανονικά θα έπρεπε να τρέχει ο ΕΟΤ, κατέληξε –δια μαγείας– στο ΤΕΕ. Και τώρα σέρνεται σαν καβούρι φορτωμένο βαρίδια, βουτηγμένος σε ενστάσεις και δικαστικές προσφυγές.

Κι ενώ το πρώτο έργο δεν έχει ακόμη πάρει μπρος, να σου και το δεύτερο πιάτο: περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ για την προβολή του ορεινού τουρισμού, πάλι μέσω ΤΕΕ. Αν αυτό δεν είναι επιβράβευση της ακινησίας, τι είναι; Σαν να καθυστερεί ο υδραυλικός να φτιάξει τη βρύση και να του αναθέτεις να ανακαινίσει όλο το μπάνιο.

Η λογική είναι εξωφρενική: από πότε οι πολιτικοί μηχανικοί έγιναν διαφημιστές; Πότε η σφραγίδα που εγκρίνει στατικές μελέτες απέκτησε τεχνογνωσία παγκόσμιας καμπάνιας; Αν αύριο χρειαστούμε τηλεοπτικό σποτ για τη Μεσόγειο, θα το αναλάβει ο Σύλλογος Ελαιοπαραγωγών;

Και εδώ έρχεται το σιωπητήριο των επαγγελματιών του Τουρισμού.

Το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο τρώει στραγάλια.

Ο ΣΕΤΕ, στρατηγός της αγοράς, κοιτάζει αλλού.

Η ΠΟΞ δεν ασχολείεται.

Καμία δημόσια αντίδραση, λες και μιλάμε για ξένη χώρα.

Αλλά το πιο εξοργιστικό είναι η πανεθνική πολιτική σιωπή.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που για πολύ λιγότερα ζητούν εξεταστικές και κάνουν ολονύχτιες ανακοινώσεις, εδώ μοιάζουν να έχουν χάσει τη φωνή τους.

Ούτε ένας βουλευτής να ρωτήσει γιατί εκατομμύρια τουριστικής προβολής περνούν από έναν φορέα που ειδικεύεται στο μπετόν.

Καμία επερώτηση, καμία επίκαιρη ερώτηση, κανένα «τι συμβαίνει εδώ;».

Λες και όλοι έχουν υπογράψει άτυπο σύμφωνο σιωπής.

Κι έτσι το «αστείο» γίνεται θεσμική κανονικότητα.

Όταν κάποτε ξυπνήσουν οι φορείς του τουρισμού και οι πολιτικοί, θα είναι αργά: η αγορά θα έχει μάθει πως ο δρόμος για τις μεγάλες καμπάνιες περνάει από το κράνος του μηχανικού. Μέχρι τότε, το ΤΕΕ θα συνεχίζει να πουλάει «brand Greece» με το ίδιο πάθος που εγκρίνει στατικές μελέτες, κι εμείς θα βλέπουμε τον τουρισμό να γίνεται υπόθεση εργολάβων.

Και με αυτά και αυτά, ο ελληνικός Τουρισμός έκλεισε 3 χρόνια χωρίς εθνική καμπάνια!

Η “επιδημία απουσιών” στον ΕΟΤ

Λοιπόν, μπορεί η γρίπη να μην έχει σκάσει ακόμα και ο covid να μας έχει αποχαιρετήσει, αλλά στον ΕΟΤ κυκλοφορεί ένα άλλο, σπάνιο –και κολλητικό– μικρόβιο: η βαριά γρίπη της καρέκλας-απουσίας. Τα διοικητικά συμβούλια για τα πιο σοβαρά θέματα δεν προχωρούν, όχι γιατί δεν υπάρχουν θέματα, αλλά γιατί λείπει… η μισή σύνθεση. Ναι, μισή. Σαν να άνοιξε τρύπα στη γη και τους κατάπιε.

Και ξέρετε το καλύτερο; Σε άλλους οργανισμούς υπάρχει ρήτρα: αν λείπεις επανειλημμένα, εκπίπτεις. Στον ΕΟΤ;

Τίποτα.

Λες και ο κανονισμός είναι από καουτσούκ: τεντώνει όσο θέλει, δεν σπάει ποτέ.

Το «νέο παράδοξο» είναι ότι δεν προβλέπεται τίποτα.

Άρα, μπορείς να δηλώνεις μέλος, να μην πατάς ποτέ, και να μετράς θητεία.

Όνειρο!

Κι εδώ τελειώνει το αστείο και αρχίζει ο προβληματισμός για να το πω ευγενικά. Όταν δέχεσαι να συμμετέχεις σε ένα Διοικητικό Συμβούλιο τέτοιου μεγέθους –και μιλάμε για τον Εθνικό Οργανισμό Τουρισμού, όχι για λέσχη μπριτζ– έχεις υποχρέωση να εμφανίζεσαι. Γιατί από αυτές τις «τυπικές» αποφάσεις περνάει η πολιτική που θα προχωρήσει ή θα βαλτώσει.

Αλλιώς, το μήνυμα προς τους πολίτες είναι απλό:

«Πάρτε ένα τίτλο, βάλτε τον στο βιογραφικό, κι αν βαριέστε τις συνεδριάσεις, δεν τρέχει και τίποτα».

Και η ελληνική Πολιτεία; Εκτίθεται. Γιατί όποτε ένα θέμα μένει μετέωρο επειδή δεν υπάρχει απαρτία, δεν φαίνεται απλώς η ανευθυνότητα των μελών· φαίνεται η συστημική αδιαφορία.

Ίσως λοιπόν να χρειάζεται λιγότερη «τσόχα» στις καρέκλες και περισσότερη ευθύνη.

Γιατί αλλιώς, αντί για ΕΟΤ, θα καταλήξουμε να μιλάμε για Εθνικό Οργανισμό Τεκμηριωμένων Απουσιών – και αυτό ούτε τουρισμό φέρνει, ούτε γόητρο.

«Η τουριστική κάνουλα με τις αράχνες»

Τον Μάιο έγινε μια πολύ σημαντική “μάζωξη” στην Θεσσαλονίκη: ο επικεφαλής της TUI, Sebastian Ebel, επισκέφθηκε Θεσσαλονίκη και Λήμνο, κατόπιν απευθείας συνεννόησης με το Μαξίμου, με φροντίδα του ίδιου του πρωθυπουργού και «σπρώξιμο» του Άκη Σκέρτσου, που ως γνήσιος Θεσσαλονικιός θέλει να δει τη συμπρωτεύουσα να λάμπει τουριστικά.

Οι άνθρωποι της TUI ενθουσιάστηκαν: ο Δήμος Θεσσαλονίκης και ο ΕΟΤ έστησαν παρουσίαση – υπόδειγμα.

Η συνέχεια ήταν αυτονόητη: TUI και ΕΟΤ συμφώνησαν σε συγκεκριμένο πλάνο προβολής της πόλης.

Κι ύστερα… μαύρο κενό.

Η μπάλα πέρασε στο υπουργείο Τουρισμού για την τυπική έγκριση κονδυλίου.

Πόσο να κάνει; Σίγουρα όχι προϋπολογισμό εθνικού δρόμου.

Κι όμως, το ποσό εγκρίθηκε μόλις προχθές, σχεδόν πέντε μήνες αργότερα.

Αυτή είναι η ελληνική κανονικότητα: οι ξένοι κολοσσοί δουλεύουν με business plan, deadlines και ρολόγια Ελβετίας – κι εμείς με το «θα δούμε».

Έτσι χάνεται η δυναμική, έτσι το momentum γίνεται αράχνη πάνω στην κάνουλα.

Να θυμίσουμε ότι στην δεκαετία του 2010, με τις περιπέτειες της χώρας, είχε συσσωρευθεί ένα τεράστιο χρέος προς τους διεθνείς tour operators οι οποίοι δεν ήθελαν να ακούσουν για ΕΟΤ και ελληνικό Τουρισμό. Και ήρθε ο Πάνος Λειβαδάς, με την πολιτική κάλυψη της τότε υπουργού Όλγας Κεφαλογιάννη και σιγά σιγά ξεχρέωσε και μπήκαμε ξανά σε “ήρεμα νερά”…

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ο νέος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης, έχει σηκώσει το γάντι. Στις επίσημες δηλώσεις του κατηγόρησε ανοιχτά το Υπουργείο Τουρισμού ότι δεν έχει τη Θεσσαλονίκη στις προτεραιότητές του. Και θύμισε ότι ήδη από το 2024 είχε απευθυνθεί στην υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη ζητώντας ενίσχυση του σχεδίου προβολής, ώστε να διευρυνθούν οι αεροπορικές διασυνδέσεις με πόλεις του εξωτερικού. Όπως είπε ο ίδιος, υπήρχαν αεροπορικές εταιρείες που είχαν εκφράσει ενδιαφέρον υπό τον όρο να καλυφθούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

«Παρά το γεγονός ότι αυτό έγινε επανειλημμένα και με την υποστήριξη των φορέων της τουριστικής βιομηχανίας, δεν βρήκα ευήκοα ώτα. Έθεσα λοιπόν το θέμα δημόσια, λέγοντας ότι δύο ταχύτητες σε ό,τι αφορά την υποστήριξη της τουριστικής βιομηχανίας, Θεσσαλονίκη και εκτός Θεσσαλονίκης, δεν είναι λογικό να υπάρχουν», είπε χαρακτηριστικά ο Αγγελούδης.

Όταν ένας νεοεκλεγμένος δήμαρχος –με όλο το πολιτικό ρίσκο– αναγκάζεται να «βγει στον αφρό» για να ακουστεί, το μήνυμα είναι ηχηρό: η Θεσσαλονίκη αισθάνεται παραμελημένη.

Κι όσο το υπουργείο κρατάει την κάνουλα κλειστή, η TUI μπορεί να συνεχίσει να επενδύει… αλλά κάπου αλλού.

Κι εμείς θα μείνουμε με τα χειροκροτήματα του Μαΐου, τις δηλώσεις Αγγελούδη και τις αράχνες της… τουριστικής γραφειοκρατίας.

«Ο μικρομεγαλιστής ξενοδόχος που θέλει να γίνει μεγαλοξενοδόχος»

Υπάρχουν φιλοδοξίες και φιλοδοξίες.

Άλλο να ονειρεύεσαι να μεγαλώσεις τη δουλειά σου, κι άλλο να φοράς τον μανδύα του «μεγάλου παίκτη» χωρίς να σηκώνεις ούτε το καπάκι του πορτοφολιού.

Ο συγκεκριμένος «ήρωας» –επαρχιώτης ξενοδόχος με ένα ιδιόκτητο και 1-2-3 νοικιασμένα ξενοδοχεία– αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα: νοίκιασε ένα κτίριο στην Αθήνα για να στήσει μερικά δωμάτια και να μπορεί να λέει πως «έχω ξενοδοχείο στην Αθήνα».

Ως εδώ, τίποτα κακό. Όνειρα είναι αυτά, κι η φιλοδοξία είναι πάντα θεμιτή. Και μακάρι να κάνει και ξενοδοχείο στο Gstaad!

Μόνο που το παραμύθι χαλάει όταν μπαίνει το στοιχείο «μικρομεγαλισμός με δόσεις αρχοντοχωριάτη»: φωτογραφίες, δηλώσεις, «συμβούλια» και το γνωστό ύφος «εγώ είμαι το Παν». Αυτός είναι ο ορισμός του «καλημέρα σας, είμαι σούπερ επενδυτής»: μεγάλα λόγια και δανεικό γκλάμουρ, με κέρδη λίγων εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, μειωμένα μάλιστα κατά 25% το 2024 -που ήταν χρυσή χρονιά- σε σύγκριση με το 2023 και ομοίως μειωμένο κύκλο εργασιών.

Κι όταν κάθεται στο τραπέζι του Συνδέσμου Ξενοδόχων στην διοίκηση του οποίου μετέχει, το μισό Δ.Σ. –λένε οι κακές γλώσσες– «αν τους γυρίσεις ανάποδα, ούτε πεντάευρο δεν πέφτει». Όλα τα θέλουν τζάμπα: από την Περιφέρεια, από τις επιδοτήσεις, από τους συνεργάτες. Το χέρι στην τσέπη; Μόνο για να δείξει το ρολόι.

Έτσι, το αστείο γράφεται μόνο του: «Τι κοινό έχει το νέο αθηναϊκό ξενοδοχείο και το πορτοφόλι του μεγαλοξενοδόχου; Και τα δύο είναι νοικιασμένα».

Στο τέλος, μένει μόνο η σκόνη της βιτρίνας και μια καλή ιστορία για τα επόμενα πηγαδάκια της αγοράς, η οποία γελάει.

Ανεβάζει ακόμη πιο ψηλά τον πήχη το ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Το κορυφαίο –και με επίσημα στοιχεία αποδεδειγμένα– ενημερωτικό portal για την Οικονομία και τον Τουρισμό, το money-tourism.gr, συνεχίζει να μαζεύει μεγάλα χαρτιά στο τραπέζι της αρθρογραφίας.

Η είδηση ότι ο Χρήστος Κώνστας, μία από τις πιο αναγνωρισμένες πένες στο επιχειρηματικό και οικονομικό ρεπορτάζ, αναλαμβάνει εβδομαδιαία στήλη, μόνο τυχαία δεν είναι. Ο άνθρωπος που έχει «γράψει» δεκαετίες στις πιο απαιτητικές σελίδες της οικονομικής δημοσιογραφίας φέρνει βαρύτητα, ανάλυση και κύρος – ακριβώς ό,τι χρειάζεται ένα μέσο που θέλει να παραμείνει σημείο αναφοράς.

Δίπλα του, ένας γνωστός οικονομολόγος, ο Οικονομέτρης έρχεται να δώσει τη δική του διάσταση: δείκτες, προβλέψεις, εξελίξεις με την ακρίβεια των αριθμών και τη ματιά του επιστήμονα. Το πάντρεμα εμπειρίας ρεπορτάζ και ακαδημαϊκής γνώσης ανεβάζει κατακόρυφα την ποιότητα της ενημέρωσης.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Το money-tourism.gr προσφέρει:

Τέσσερις γλώσσες – ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά – με άμεση, real-time ενημέρωση.

Αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις πριν από όλους.

Την πρωτιά σε Ελλάδα και Ευρώπη, όπως αποδεικνύουν τα επίσημα δεδομένα της Google και της Similarweb.

Με τέτοιες «μεταγραφές» και διαρκή αναβάθμιση, το μήνυμα είναι σαφές: το κορυφαίο portal δεν αρκείται στην πρωτιά· τη διευρύνει και την εδραιώνει και ανοίγει πανιά για νέες Πολιτείες και ταξίδια. Και αφήνει τους άλλους να δημοσιεύουν, ότι δημοσίευσε 3-4 ημέρες -ενίοτε και εβδομάδες- πριν…

“Οι ακρίτες της Κηφισιάς και τα παιδιά στην Ψέριμο»

Ωραία εικόνα: παιδικά γέλια, καινούρια δάπεδα, λούστρα, κορδέλες και φωτογραφίες με φόντο το ιστορικό 1ο Δημοτικό Νέας Ερυθραίας. Η SEAJETS και ο Μάριος Ηλιόπουλος δίνουν το «παρών», ο δήμαρχος Βασίλης Ξυπολυτάς κόβει κορδέλες, ο Αρχιμανδρίτης ευλογεί. Όλα στην εντέλεια, να μυρίζουν «success story» βόρειων προαστίων. Και μπράβο τους!

Μόνο που, όσο κι αν “χαμογελά” στο φακό η καινούργια παιδική χαρά, η εικόνα έχει και την άλλη της όψη. Γιατί, την ώρα που στην Κηφισιά στήνονται υπερπαραγωγές εγκαινίων με χορηγίες και λογύδρια, στα μικρά νησιά του Αιγαίου – Ψέριμο, Ηρακλειά, Πάτμο, Λειψούς – οι παιδικές χαρές είναι ακόμη πολυτέλεια. Εκεί όπου το Καλοκαίρι φυσάει μελτέμι και τον χειμώνα φυσάει… αδιαφορία, τα παιδιά περιμένουν ακόμη να δουν μια κούνια που να μη σαπίζει στη σκουριά.

Φυσικά, ο χορηγός δεν υποχρεούται να κάνει «κοινωνική ισορροπία». Επιλέγει πού θα επενδύσει, πού θα φωτογραφηθεί, πού θα ακουστεί. Και η Κηφισιά πουλάει καλύτερα: πιο κοντά στα φώτα, πιο βολική για το «μπράβο», πιο άμεση στην προβολή. Εκεί οι ευχαριστίες περισσεύουν, τα δελτία Τύπου γράφονται μόνα τους και το χειροκρότημα είναι σίγουρο.

Όμως, όσο κι αν μας αρέσει το λούστρο, το ερώτημα μένει: οι μικρές κοινωνίες που δεν «πουλάνε μούρη» δεν αξίζουν το ίδιο;

Μια παιδική χαρά στην Ψέριμο ή στους Λειψούς ίσως να μην βγάλει λαμπερά πρωτοσέλιδα, αλλά θα γράψει ιστορία στις ζωές παιδιών που δεν έχουν άλλη.

Καλή η κορδέλα στη Νέα Ερυθραία – αλλά το πραγματικό στοίχημα της κοινωνικής προσφοράς δεν είναι να κερδίσεις τη φωτογραφία, είναι να θυμάται το έργο εκείνος που δεν είχε κανέναν να τον φωτογραφίσει.

Με τιμή