“Εταιρίες ζόμπι” αγωνίστηκαν να εξασφαλίσουν ATOL στις ανανεώσεις Σεπτεμβρίου

Τα υγιή στοιχεία κρατήσεων και η ρεκόρ χωρητικότητα ATOL, μετά από τρεις “δυνατές” χρονιές, σήμαιναν ότι η ανανέωση αδειών για τις περισσότερες εταιρίες τον Σεπτέμβριο ήταν απλή υπόθεση, ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς της ATOL, μια μειοψηφία επιχειρήσεων αντιμετώπισε δυσκολίες.

Οι μικρότερες εταιρίες της μαζικής αγοράς, οι εταιρίες που έχουν συσσωρεύσει χρέη λόγω του Covid και εκείνες που υπερβαίνουν το όριο κύκλου εργασιών των 20 εκατομμυρίων λιρών της βρετανικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (CAA) για την άδεια ATOL αντιμετώπισαν τις μεγαλύτερες δυσκολίες, με περισσότερες εταιρίες να εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία, καθώς το όριο δεν έχει αλλάξει εδώ και μια δεκαετία.

Ο Chris Photi, συνεργάτης και επικεφαλής του τμήματος ταξιδιών της White Hart Associates, χαρακτήρισε τις ανανεώσεις του περασμένου μήνα ως “επικίνδυνες και τόσο δύσκολες από τότε που θυμάμαι από την εποχή του Covid”, λέγοντας ότι μια μειοψηφία “ζόμπι εταιριών [εκείνες με σημαντικά ανεξόφλητα χρέη] απλά δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα κριτήρια της CAA”.

Ο κ. Photi πρόσθεσε: “Η CAA δεν επιθυμεί να προκαλέσει μια χρεοκοπία και έχει μειώσει κατά καιρούς τις απαιτήσεις της, αν και χρησιμοποιεί περιορισμούς στην αδειοδότηση και τις κρατήσεις ως μέτρο ασφαλείας σε περίπτωση που οι επιχειρήσεις δεν πληρούν τις αναθεωρημένες απαιτήσεις”.

Ο διευθυντής της Travel Trade Consultancy, Martin Alcock, συμφώνησε, λέγοντας: “Συμφωνώ με την άποψη ότι το 90% των επιχειρήσεων είναι εξαιρετικές, αλλά το 10% είναι απαράδεκτες. Οι πελάτες ολοκλήρωσαν [τη διαδικασία ανανέωσης] εφόσον πληρούσαν τις απαιτήσεις της CAA”.

Και υποστήριξε: “Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν οι εταιρίες που ξεπέρασαν το όριο του κύκλου εργασιών των 20 εκατομμυρίων λιρών της ATOL”.

Ο κ. Alcock σημείωσε ότι η CAA “εφαρμόζει ένα εντελώς διαφορετικό σύνολο απαιτήσεων και μια σειρά οικονομικών ελέγχων” πάνω από το όριο και μπορεί να υποχρεώσει μια επιχείρηση “να επιστρέψει το Χ ποσό χρημάτων στην εταιρία”.  Πρόσθεσε, δε, ότι “το όριο των 20 εκατομμυρίων λιρών δεν έχει αλλάξει εδώ και 10 χρόνια και αφορά όλο και περισσότερες επιχειρήσεις -ειδικά πολλές περισσότερες επιχειρήσεις που διαχειρίζονται οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες τους, ασκώντας πίεση σε επιχειρήσεις που λειτουργούν αρκετά καλά”.

Ο Alan Bowen, σύμβουλος της Ένωσης Εταιριών ATOL, δήλωσε στο Travel Weekly: “Ορισμένες επιχειρήσεις εξακολουθούν να έχουν μεγάλο χρέος από τον Covid και αυτό αποτελεί παθητικό στοιχείο στους λογαριασμούς τους. Ορισμένοι από τους πελάτες μου έχουν εξετάσει το ενδεχόμενο να αγοράσουν αυτές τις [χρεωμένες] εταιρίες, αλλά όταν πληροφορούνται το χρέος, δεν προτίθενται να το αναλάβουν”.

Ο κ. Alcock υπογράμμισε την πίεση που ασκείται στους “παρόχους μαζικής αγοράς, που δεν διαθέτουν κάποιο στοιχείο διαφοροποίησης”, λέγοντας: “Τα περιθώρια κέρδους είναι τόσο χαμηλά, που είναι δύσκολο να υπάρξει μέλλον για αυτούς, εκτός αν καταφέρουν να αποκτήσουν κλίμακα”. “Η CAA μπορεί να επιβάλει περιορισμούς και να παρακολουθεί στενά τις εταιρίες -το βλέπουμε συνεχώς. Ωστόσο, υπάρχει ένα όριο για την ανανέωση μιας άδειας, δεδομένης της προθεσμίας ανανέωσης”, σημείωσε.

“Έτσι, η CAA είναι καταδικασμένη αν το κάνει και καταδικασμένη αν δεν το κάνει [την ανανέωση]. Αν αφαιρέσει μια άδεια, καταστρέφει την επιχείρηση. Αν επιτρέψει σε μια εταιρία να λειτουργήσει και αυτή δεν τα , ο κόσμος θα αναρωτηθεί γιατί της χορήγησε την άδεια”, πρόσθεσε.

Ο κ. Alcock κατέληξε: “Η συνέχιση της λειτουργίας μιας επιχείρησης μπορεί να βοηθήσει το ταμείο Air Travel Trust. Η CAA πρέπει να λειτουργεί ρεαλιστικά”.