Κλείνοντας τα 50 χρόνια λειτουργίας το Rodos Palace, έχει συνδέσει την πορεία του με την λαμπρή πορεία του Τουρισμού του σμαραγδένιου νησιού της Ρόδου.
Όλα ξεκίνησαν από την Αβησσυνία, όπου ο παππούς Αντώνης εργαζόταν στην κατασκευή του σιδηροδρομικού δικτύου. Μέσα στις εύθραυστες πολιτικές ισορροπίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο παππούς επιστρέφει στη Ρόδο με την οικογένεια και τα πέντε του παιδιά.
Ο μικρότερος, ο Βασίλης, πιάνει την πρώτη του δουλειά σε γκαράζ, όπου εκπαιδεύεται στον τόρνο. Μετά το τέλος του πολέμου, τον βρίσκουμε -ως άλλο Αρθούρο Ρεμπό -να κυνηγά το όνειρο, κάπου ανάμεσα στο Τζιμπουτί και το Άντεν της Υεμένης. Στο Τζιμπουτί, πιάνει δουλειά σε ένα εργοστάσιο ποδηλάτων αλλά το εφευρετικό του πνεύμα τον προάγει από υπάλληλο σε διευθυντή, καθώς οι γνώσεις του στον τόρνο τον βοηθούν να εφεύρει ένα σύστημα που αυξάνει την παραγωγή του εργοστασίου στο Άντεν. Μαθαίνει γαλλικά αλλά και τις τοπικές διαλέκτους, που τον φέρνουν πιο κοντά στους ντόπιους, οι οποίοι ανταποδίδουν με καφέ την εμπιστοσύνη που τους δείχνει. Τότε, η μόκα της Υεμένης ήταν ό,τι πιο φίνο και περιζήτητο στην παγκόσμια αγορά του καφέ. Σύντομα γνωρίζει τους παραγωγούς, μαθαίνει να ξεχωρίζει τις πιο εκλεκτές ποικιλίες, ξανοίγεται στις εξαγωγές. Ο ντόπιος ανταγωνισμός δεν βλέπει με καλό μάτι την επιτυχία του. Οι απειλές δεν τον πτοούν, καθώς ξέρει πως “κάθε δυσκολία κρύβει στο τέλος της μια στιγμή υπερηφάνειας”. Αντί να τα παρατήσει, επεκτείνεται στις εισαγωγές αλκοόλ, πίσω πια στο Τζιμπουτί, όπου ανοίγει έναν γαλλικό φούρνο αλλά δουλεύει ταυτόχρονα και στο Hotel d’Europe, που ανήκει στον θείο του. Εκεί γνωρίζει τους ανθρώπους-κλειδιά, σύντομα γίνεται ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος αλκοολούχων ποτών στην Αφρική. Με τα χρήματα που κερδίζει από τις επιχειρήσεις του, αγοράζει το Hotel d’Europe.
Από τη δεκαετία του ’20, κιόλας, πριν ακόμη φύγουν οι Ιταλοί από τη Ρόδο, η μοίρα του νησιού είναι ήδη αποφασισμένη και προδιαγεγραμμένη. Οι Ιταλοί είχαν ονειρευτεί να κάνουν τη Ρόδο παραθεριστικό σύμβολο της Μεσογείου και προορισμό της παγκόσμιας ελίτ. Χτίζεται το αεροδρόμιο και το λιμάνι, δημιουργούνται υποδομές. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, η εργατικότητα του ροδίτη, χτίζει αυτό που σήμερα ονομάζουμε «τουριστικό θαύμα».
Παντρεμένος πλέον, με την αγαπημένη του Βαλασία, που είναι δίπλα του σύμβουλος, συνεργάτης και συνοδοιπόρος, ο Βασίλης εκείνη την εποχή, βρίσκεται στο σωστό σημείο, τη σωστή στιγμή. Το όνειρό του είναι να χτίσει ένα πολυτελές ξενοδοχείο που να αντανακλά την κουλτούρα της Μεσογείου, μια μονάδα αντάξια των λαών της. Mediterranean, το όνομα του πρώτου δικού του ξενοδοχείου στην πόλη της Ρόδου, που αποκτά το 1964. Ανάμεσα πια σε δύο ηπείρους, αφήνει για μια δεκαετία διευθύντρια τη σύζυγό του στη Ρόδο και επιστρέφει μόνιμα το 1971. Ακολουθεί και ένα δεύτερο ξενοδοχείο, μέχρι να φτάσει η ώρα του μεγάλου οράματος. Σημαντική στιγμή για τον ίδιο, την οικογένειά του αλλά και τον ελληνικό τουρισμό γενικότερα.
Το Rodos Palace στόχευσε από την αρχή ψηλά, μέσα στις πιο αντίξοες προοπτικές. Το έδαφος της Ιξιάς δεν ήταν προορισμένο για τιτάνια οικοδομήματα: βαλτώδες, σαθρό, πολύ κοντά στη θάλασσα. Στρατειές πολιτικών μηχανικών επεξεργάζονται τεχνικές, πρωτόγνωρες παγκοσμίως πατέντες, ο πύργος αναδύεται επιβλητικός και μοναδικός στη χώρα, ο τεράστιος, εμβληματικός θόλος κατασκευάζεται από πρωτοποριακά υλικά αεροναυπηγικής της ΝΑSΑ, ένα από τα μεγαλύτερα συνεδριακά κέντρα της Μεσογείου γίνεται πραγματικότητα, η Ελλάδα μπορεί επί ίσοις όροις πια να ανταγωνιστεί την Ευρώπη.
Ιστορικοί σταθμοί
1974: Δημιουργία του 20όροφου πύργου με την επιβλητικότερη θέα της Ρόδου προς το Αιγαίο πέλαγος.
1975: Δημιουργία του πρώτου αυτόνομου Συνεδριακού Κέντρου στην Ελλάδα δυναμικότητας 1700 ατόμων.
1977: Δημιουργία της μεγαλύτερης κλειστής πισίνας (ολυμπιακών διαστάσεων) στην Ελλάδα με τον εντυπωσιακότερο γυάλινο θόλο. Μοναδικός χώρος τέλεσης εκατοντάδων εκδηλώσεων.
1988: Δημιουργία της μεγαλύτερης συλλογής Προεδρικών Σουιτών. Ειδικά διαρρυθμισμένη για τις ανάγκες των αρχηγών κρατών της Διάσκεψης Κορυφής της ΕΟΚ.
1992: Επέκταση του Διεθνούς Συνεδριακού Κέντρου σε ένα από τα πληρέστερα στην Ευρώπη συνολικής χωρητικότητας 4800 ατόμων και 9900τμ συνεδριακού και εκθεσιακού χώρου.
1993: Δημιουργία της πρώτης και μεγαλύτερης Executive (Διακεκριμένης) Πτέρυγας δυναμικότητας 180 δωματίων και Σουιτών και επέκταση του συγκροτήματος σε 785 δωμάτια.
1998: Δημιουργία 60 νέων σουιτών για τις ανάγκες των Υπουργών Εξωτερικών και Υπουργών Εθνικής Άμυνας για τις ανάγκες της Συνόδου Κορυφής της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης.
2000: Αναδιαμόρφωση της Royal Suite (Βασιλικής Σουίτας) για τις ανάγκες της φιλοξενίας της Βασίλισσας Rania της Ιορδανίας, του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Αντιβασιλέα της Σαουδικής Αραβίας.
2006: Δημιουργία των νέων Luxury Garden Suites και ανάπλαση των εξωτερικών χώρων που περιστοιχίζονται από ζεν κήπους, ρυάκια και λίμνες καθώς και από το εκκλησάκι του Αγίου Βασιλείου, και το νέο εστιατόριο «12 NISSIA»¨.
2009: Ολοκλήρωση της δημιουργίας των νέων 220 Garden & VIP Pool Suites καθώς και της νέας Imperial Suite (Αυτοκρατορικής Σουίτας) σηματοδοτώντας μία νέα εποχή πολυτελούς φιλοξενίας.
2019: Ολοκλήρωση των 230 δωματίων Abav2 concept (www.abav2.com). 



























