Όσα φέρνει η ώρα…
Το προηγούμενο Σάββατο το βράδυ (πριν 11 ημέρες) “απολάμβανα” την επιτυχία της αποκάλυψης της είδησης για το Labirint και μιλούσα με φίλους ξενοδόχους και όχι μόνο για τις εξελίξεις.
Την Κυριακή το μεσημέρι μια αναπάντεχη αδιαθεσία, με οδήγησε τη Δευτέρα το πρωί για πρώτη φορά στη ζωή μου στο νοσοκομείο (!!!).
Στο μεταξύ είχα προλάβει να λιποθυμήσω live την Κυριακή το βράδυ, στο γραφείο μου, μιλώντας με τον καλό μου φίλο Αντώνη Κ….
Mετά τις εξετάσεις δύο ημερών, οι γιατροί διαπίστωσαν ένα πρόβλημα που αφορά στο 2% του πληθυσμού και από αυτούς νοσεί το 3 έως 5% (σε λίγο θα πάω να παίξω τζόκερ!!).
Ευτυχώς διαγνώστηκε, γιατί το πιο δύσκολο στην περίπτωση αυτή είναι η διάγνωση.
Και εκεί που μπήκα πρώτη φορά στη ζωή μου σε νοσοκομείο, μπήκα ως εκ τούτου και πρώτη φορά εξαιρετικά φοβισμένος, στο χειρουργείο.
Τετάρτη απόγευμα.
Και όλα πήγαν καλά και η διάγνωση ήταν σωστή.
Από το Σάββατο ήμουν σπίτι και σήμερα γραφείο, αν και η εταιρία έχει κλείσει για διακοπές.
Προσπαθώ να αναρρώσω και να ξεχάσω την ταλαιπωρία.
Ευχαριστώ τους γιατρούς μου Δαυίδη, Γραμματόπουλο, Χατζηελευθερίου και Χρονάκη, τον καλό φίλο Παναγιώτη Λούσκο και το προσωπικό του νοσοκομείου Metropolitan.
Επίσης ευχαριστώ τους πολύ καλούς μου φίλους από Αθήνα, Ρόδο, Κω, Κρήτη και Πάτμο που με έπαιρναν συνεχώς για να μάθουν την πορεία της υγείας μου.
Ελπίζω όλα αυτά σε λίγο να αποτελούν μακρινό παρελθόν!!!
Αυτός είναι ο λόγος που την προηγούμενη “εβδομάδα” υπήρξε “σιγή ασυρμάτου”.
ΘΑ επανέλθουμε και με το θέμα του Labirint και των ρωσικών δρωμένων, αλλά και με τη σχέση τραπεζών και ξενοδόχων, σύντομα…
