του Κωνσταντίνου Στ. Δεριζιώτη
Η νέα χρονιά μπήκε -ελπίζω με το δεξί- και προσωπικά πάντα στη ζωή μου έβλεπα το ποτήρι μισογεμάτο.
Δεν θα μπορούσα λοιπόν τώρα να το δω μισοάδειο. Επιπροσθέτως, σιχαίνομαι την μιζέρια…
Και άλλωστε, τα μηνύματα για τη νέα σεζόν εμφανίζονται θετικά, και ο Fritz Joussen που έκανε την τιμή στο ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ να παραχωρήσει αποκλειστική συνέντευξη, μας μεταφέρει όχι μόνο τα στοιχεία, αλλά και το «ένστικτό» του, ότι η Ελλάδα και φέτος θα πρωταγωνιστήσει.
Όμως, πέραν της πανδημίας, η οποία μέχρι τώρα -πολλάκις δυστυχώς- μας έχει «εκπλήξει» δυσάρεστα και ουδείς …«υπογράφει» για την πορεία της, υπάρχουν μια σειρά από θέματα, τα οποία πρέπει να τύχουν μεγίστης προσοχής.
Γιατί υπάρχουν οι Προμηθείς και οι Επιμηθείς και εγώ, προτιμώ το «Κάλλιο προλαμβάνειν, παρά θεραπεύειν».
Και εξηγούμε:
- Ενέργεια
- Εργαζόμενοι
- Ρευστότητα
Το τρίπτυχο της αγωνίας.
Το κόστος της Ενέργειας όχι μόνο έχει εκτοξευθεί, αλλά εντός του 2022 ίσως γίνει το πρώτο έξοδο των τουριστικών επιχειρήσεων, μεγαλύτερο και από το κόστος μισθοδοσίας.
Η έλλειψη εργαζομένων στον Τουρισμό θα συνεχίσει να υφίσταται και ίσως μάλιστα ενταθεί περαιτέρω.
Η ρευστότητα αποτελεί είδος εν ανεπαρκεία.
Και στα τρία θέματα, δεν υπάρχει σχεδόν καμία κινητικότητα, πέραν μιας πενιχρής επιδότησης στην Ενέργεια, που ελάχιστα καλύπτει το εξωφρενικά υψηλό υπερβάλλον κόστος.
Αυτή τη στιγμή, η Πολιτεία θα έπρεπε ήδη να έχει ανοίξει την βεντάλια του σχεδιασμού και των μέτρων, ενόψει της νέας τουριστικής σεζόν, ώστε τα ξενοδοχεία να ανοίξουν απρόσκοπτα και να μπορούν να ανταποκριθούν στο επίπεδο φιλοξενίας, που έχουν συνηθίσει οι τουρίστες που επιλέγουν την Ελλάδα για τις διακοπές τους.
Χρειάζεται εγρήγορση και δράση.
Τα συμπεράσματα από την μελέτη του ΙΤΕΠ για τα ελληνικά ξενοδοχεία και οι επισημάνσεις της ΠΟΞ, είναι αρκούντως δηλωτικά της κατάστασης.
Ας μην τρέχουμε τελευταία στιγμή.
(*) Το άρθρο του εκδότη στο τεύχος Ιανουαρίου του μηνιαίου περιοδικού ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ.
