Τα βασικότερα προβλήματα του σχεδίου είναι:
Το κείμενο του σχεδίου είναι φλύαρο και περιγραφικό και όχι τεχνικό και συγκεκριμένο.
Δεν εισάγει καν την έννοια της φέρουσας ικανότητας η οποία υποτίθεται ότι έλειπε από το προηγούμενο.
Δεν αξιοποιεί τις διαπιστώσεις από την κρίση των 3 τελευταίων ετών και τις προτεραιότητες που έχουν δημιουργηθεί.
Για τις περισσότερες κατηγορίες περιοχών και δραστηριοτήτων δεν παρέχει κανένα χωρικό στοιχείο και δεν συνοδεύεται από κανένα χάρτη.
Ενδιαφέρεται κυρίως για την κακώς εννοούμενη προστασία του περιβάλλοντος από τον τουρισμό και όχι για την ανάπτυξη του τουρισμού με ταυτόχρονη προστασία του περιβάλλοντος.
Καταργεί στην ουσία αναπτυξιακές διατάξεις άλλων πρόσφατων νόμων, όπως την πρόσφατη νομοθεσία για τα σύνθετα τουριστικά καταλύματα.
Δεν αντιμετωπίζει επαρκώς το μεγάλο πρόβλημα της χωροθέτησης από τον αιγιαλό, όχι με οριζόντιο μαθηματικό τύπο με μόνη παράμετρο το υψόμετρο, αλλά με βάση συγκεκριμένες προδιαγραφές, φέρουσα ικανότητα περιοχής, γεωγραφία και χρήση ακτογραμμής, ύψους και ποιότητας επένδυσης.
Συγχέει την έννοια του οργανωμένου τουριστικού υποδοχέα (ΠΟΤΑ) με την έννοια του απλού ή σύνθετου εκτός σχεδίου τουριστικού καταλύματος.
Ο ΣΕΤΕ προτείνει να εκπονηθεί επιτέλους, μετά από ουσιαστικό διάλογο με τους αρμόδιους φορείς, ένα σύγχρονο, συγκεκριμένο, αναπτυξιακό και φιλοπεριβαλλοντικό σχέδιο, το οποίο θα βελτιώνει πραγματικά το παλαιό, χωρίς να επαναλαμβάνει ή επεκτείνει τις όποιες αδυναμίες του.
