του Κωνσταντίνου Στ. Δεριζιώτη
Υπάρχουν στιγμές που η οικονομική πολιτική δεν κρίνεται από το ύψος των εξαγγελιών, αλλά από το πραγματικό τους αποτύπωμα. Η σύγκριση Κύπρου και Ελλάδας για τα μέτρα στήριξης απέναντι στις επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή είναι αποκαλυπτική. Η Κύπρος παρεμβαίνει με σημαντικά μέτρα και σπεύδει να προλάβει. Η Ελλάδα;
Πιο αναλυτικά, η Κύπρος ανακοίνωσε πακέτο περίπου 200 εκατομμυρίων ευρώ. Η Ελλάδα κινήθηκε περίπου στα 300 εκατομμύρια. Σε πρώτη ανάγνωση, η Ελλάδα φαίνεται να δίνει περισσότερα. Όταν όμως οι αριθμοί μπουν σε πραγματική διάσταση, η εικόνα αλλάζει.
Η Κύπρος, με πληθυσμό περίπου 979.000 κατοίκους και ΑΕΠ 35,9 δισ. ευρώ, διοχετεύει στην οικονομία της περίπου 204 ευρώ ανά πολίτη, δηλαδή παρέμβαση που αντιστοιχεί σε περίπου 0,56% του ΑΕΠ της. Η Ελλάδα, με πληθυσμό περίπου 10,49 εκατομμύρια και ΑΕΠ 277 δισ. ευρώ, περιορίζεται σε περίπου 28,6 ευρώ ανά πολίτη, δηλαδή μόλις στο 0,11% του ΑΕΠ της.
Η διαφορά δεν είναι απλώς αριθμητική. Είναι ουσιαστική.
Και γίνεται ακόμη πιο εμφανής όταν εξεταστεί το περιεχόμενο των μέτρων.
Η κυπριακή κυβέρνηση επέλεξε μια οριζόντια παρέμβαση που αγγίζει το σύνολο της κοινωνίας. Τα μέτρα αφορούν σε μείωση από την 1η Μαΐου 2026 μέχρι την 31η Μαρτίου 2027 περαιτέρω του συντελεστή ΦΠΑ στον ηλεκτρισμό, στο 5% για όλους τους οικιακούς καταναλωτές, μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης καυσίμων κίνησης για τους μήνες Απρίλιο μέχρι και τον Ιούνιο 2026, κατά 8,33 σεντ το λίτρο, σε μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ σε κρέας, πουλερικά και ψάρια από 1η Απριλίου 2026 μέχρι και τις 30 Σεπτεμβρίου 2026 – τα προϊόντα αυτά προστίθενται στα ήδη υφιστάμενα με μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ, φρούτα και λαχανικά, και σε απόφαση για μη επιβολή της Πράσινης Φορολογίας στα καύσιμα, που θα επιβάρυνε επιπλέον το κόστος καυσίμων, κατά 9 σεντ το λίτρο.
Με άλλα λόγια, μείωσε άμεσα το κόστος ζωής για όλους, επηρεάζοντας τις ίδιες τις τιμές στην αγορά.
Αφορούν ακόμη σε επιδότηση 30% των απολαβών των εργαζομένων στην ξενοδοχειακή βιομηχανία, για μονάδες και τουριστικά καταλύματα που θα είναι σε λειτουργία για όλη την περίοδο από την 1η Απριλίου μέχρι τις 30 Απριλίου 2026, σε σχέδιο για περαιτέρω στήριξη αεροπορικών εταιρειών για διασφάλιση της απρόσκοπτης σύνδεσης της χώρας με σημαντικούς προορισμούς προσέλκυσης τουριστών, σε σχέδιο επιδότησης για τους αγρότες για αγορά λιπασμάτων με κάλυψη 15% του κόστους, για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο και σχέδιο επιδότησης για τους αγρότες για γεωργικά εφόδια, με κάλυψη 15% του κόστους αγοράς, για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο. Έτσι επιλέγει να προλάβει τις επιπτώσεις αντί να τις διαχειριστεί εκ των υστέρων.
Στην Ελλάδα, η εικόνα είναι διαφορετική. Η παρέμβαση παραμένει περιορισμένη σε σχέση με το μέγεθος της οικονομίας και δεν συνοδεύεται από ουσιαστική μείωση φόρων στην ενέργεια ή στα καύσιμα. Δεν υπάρχει οριζόντια παρέμβαση που να μειώνει το κόστος για το σύνολο της αγοράς, με αποτέλεσμα τα μέτρα να έχουν μικρότερο αποτύπωμα στην πραγματική οικονομία και συνεχίζουν την αντιαναπτυξιακή πολιτική των πάσης φύσεως “pass”… Για μια μερίδα πολιτών, η Πολιτεία θα επιδοτήσει το diesel κίνησης στο δίκτυο διανομής, με 16 λεπτά το λίτρο, επαναφέρει το fuel pass με τη μορφή Ψηφιακής Κάρτας Καυσίμων, η οποία θα μπορεί να χρησιμοποιείται σε πρατήρια, σε μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά και σε ταξί, με στήριξη περίπου 36 λεπτών το λίτρο, επιδοτεί με 15% τα λιπάσματα των αγροτών και τέλος θεσπίζεται ειδική αποζημίωση προς τις ακτοπλοϊκές εταιρείες, ως άμυνα στις επιπτώσεις από τις υψηλές τιμές των ναυτιλιακών καυσίμων.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της σύγκρισης.
Η Κύπρος επιλέγει να μειώσει το κόστος ζωής και να στηρίξει ενεργά την οικονομία της. Η Ελλάδα επιλέγει μια πιο περιορισμένη προσέγγιση, χωρίς να επηρεάζει τις βασικές συνθήκες λειτουργίας της αγοράς.
Δεν είναι θέμα ποσών.
Είναι θέμα πολιτικής επιλογής.
Και σε αυτή την περίπτωση, η διαφορά είναι καθαρή.
Και η σύγκριση προκαλεί προβληματισμό…
[…] ➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο money-tourism.gr […]