… με όσα συμβαίνουν γύρω μου!!!
Αποφεύγω τις δύο τελευταίες ημέρες να γράψω για τα δρώμενα στις Βρυξέλλες.
Τι να γράψω άλλωστε;
Ότι 23% Φ.Π.Α. στον Τουρισμό, είναι αυτοκτονία;
Ότι τώρα η πρόταση για το Φ.Π.Α., είναι 23%, σε μισή ώρα 13%, σε μία ώρα18% και σε δύο ώρες 108% (!!!);
Ότι με 23% θα είμαστε εκτός ανταγωνισμού;
Ότι δεν υπάρχει χώρα του δυτικού κόσμου με υψηλότερη φορολογία;
Ότι, ότι, ότι, ότι…
Τι να γράψω δεν ξέρω κυριολεκτικά.
Μέχρι λοιπόν να “κάτσει η μπίλια”, ελπίζω όχι στο 23%, προτιμώ να σιωπήσω για το συγκεκριμένο θέμα.
Ωστόσο αναδημοσιεύω το άρθρο μου στα τέλη Απριλίου από το ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ, και ευχαριστώ τους πολλούς αναγνώσετς που επικοινώνησαν μαζί μου, σχολιάζοντας θετικά.
Έγραφα λοιπόν:
“Τα παιδία παίζει…
Μόνο αυτό έρχεται στο μυαλό μου, με όσα βλέπω στην καθημερινότητα.
– Ξεκινήσαμε (sic) τυμπανιστές και τώρα μας… χορεύουν στο ταψί.
– Έχουμε απομονωθεί παντελώς και είμαστε αντικείμενο χλευασμού, τουλάχιστον…
– Κούγκια, τζιχαντιστές, περίεργα «ανοίγματα» και άλλα τέτοια ηχηρά, μας έχουν κάνει γραφικούς.
– Ξεκινάνε υπουργοί για σημαντικές συναντήσεις και οι ομόλογοί τους αρνούνται να τους δουν, ενώ τους έχουμε δώσει και το κατιτίς τους (σ.σ. 500 ψωροεκατομμύρια) !!!
– Ο Φ.Π.Α. έχει καταντήσει σαν την κολοκυθιά ένα πράγμα.
– Ακούμε συνεχώς τον Βαρουφάκη, και ίσως πρώτη φορά καταλαβαίνω τόσο καλά τη ρήση Βίσμαρκ.
– Η Οικονομία καταστρέφεται μέρα με την ημέρα και ο υπεύθυνος υπουργός περιφέρεται στα κανάλια για να πείσει το πόπολο ότι έχει δίκαιο.
– Τον υπουργό Παιδείας τον ενοχλεί η Αριστεία, με την οποία προοδεύει όλος ο πολιτισμένος κόσμος.
– Άλλος λέει ότι εκτός ευρώ καταστρεφόμαστε και άλλος επιχειρηματολογεί για τη χρησιμότητα της δραχμής στην ελληνική οικονομία.
– Μάθαμε και το «σχήμα λόγου», όταν η αξιοπρέπειά μας, εξαντλείται στο να επαιτούμε από αυτούς που βρίζουμε και στις βαθιές υποκλίσεις σε επισκέπτες …
– Και επιτέλους το φρέντο καπουτσίνο, πήρε τη θέση που του αξίζει, αναδεικνυόμενο σε σήμα κατατεθέν της σημερινής Ελλάδας.
Και ο Τουρισμός;
Ποιος Τουρισμός, για τέτοια είμαστε τώρα…”.
Ας περιμένουμε , κι ας ανάψουμε κανένα κεράκι σαν τον Αμερικανό πρέσβη.