Μία ασυνήθιστη αλλά ενδεικτική απόφαση για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι τουριστικοί προορισμοί έλαβε η πόλη Μπόλτζανο, πρωτεύουσα της επαρχίας Νότιου Τιρόλου στη βόρεια Ιταλία.
Από το 2026, κάθε επισκέπτης που συνοδεύεται από τον σκύλο του θα πρέπει να καταβάλει ημερήσιο τέλος ύψους 1,50 ευρώ. Πρόκειται για το πρώτο μέτρο αυτού του είδους στην Ιταλία, το οποίο, σύμφωνα με τις αρχές, έχει στόχο να καλύψει μέρος των αυξανόμενων δαπανών για την καθαριότητα και τη συντήρηση των κοινόχρηστων χώρων.
Οι τοπικοί αξιωματούχοι εξηγούν ότι η εισφορά δεν έχει χαρακτήρα αποτρεπτικό, αλλά λειτουργεί περισσότερο ως «συμβολική συμμετοχή» των επισκεπτών στο κόστος που δημιουργεί η παρουσία κατοικιδίων. Η πόλη, που προσελκύει χιλιάδες τουρίστες χάρη στο μεσαιωνικό της κέντρο, τα μουσεία και την εγγύτητα στις Δολομίτες, αντιμετωπίζει ήδη πιέσεις λόγω της ανόδου του μαζικού τουρισμού.
Η αντίδραση δεν άργησε να εκδηλωθεί. Φιλοζωικές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι ο νέος φόρος είναι άδικος, αφού οι ιδιοκτήτες σκύλων συνεισφέρουν ήδη σημαντικά στην τοπική οικονομία μέσα από διαμονή, εστίαση και κατανάλωση. Εκφράζουν επίσης φόβους ότι το μέτρο δημιουργεί διαχωρισμούς ανάμεσα στους ταξιδιώτες, στιγματίζοντας όσους επιλέγουν να ταξιδεύουν με τα ζώα τους.
Από την άλλη πλευρά, αρκετοί κάτοικοι και δημοτικοί σύμβουλοι τάσσονται υπέρ, σημειώνοντας ότι η φροντίδα για τις υποδομές, τα πάρκα και την καθαριότητα απαιτεί πρόσθετους πόρους. Θεωρούν εύλογο οι επισκέπτες που φέρνουν μαζί τους κατοικίδια να συνεισφέρουν, έστω και με ένα μικρό ποσό.
Η περίπτωση της Μπόλτζανο εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση όπου πόλεις και τουριστικοί προορισμοί πειραματίζονται με ειδικά τέλη και φόρους προκειμένου να μετριάσουν τις συνέπειες του μαζικού τουρισμού. Από τον «φόρο τουριστικής διαμονής» σε μεγάλες πόλεις έως περιοριστικά μέτρα για την κρουαζιέρα, η συζήτηση για το πώς θα επιτευχθεί βιώσιμη ισορροπία παραμένει ανοιχτή.
Είτε εφαρμοστεί με επιτυχία είτε αντιμετωπίσει ισχυρές αντιδράσεις, ο «φόρος για τους σκύλους» της Μπόλτζανο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ακόμα και οι πιο απρόσμενες πτυχές της καθημερινότητας μπορούν να βρεθούν στο επίκεντρο της τουριστικής πολιτικής.
Πηγή: CNN
