του Κωνσταντίνου Στ. Δεριζιώτη (*)
Τα ψέματα τελείωσαν.
Η κυβέρνηση ολοκληρώνοντας την τετραετία -σπάνιο και αξιοπρόσεκτο γεγονός από την μεταπολίτευση και μετά τουλάχιστον-, αφήνει πίσω της, χωρίς καμία αμφιβολία, μια άλλη Ελλάδα.
Μια Ελλάδα, που απέχει έτη φωτός από το Καλοκαίρι του 2019, που «ρίσκαρε» με τους Τούρκους, που οι μετανάστες «λιάζονταν και έφευγαν», που το «μνημόνιο θα καταργείτο με ένα νόμο και ένα άρθρο», που, που, που.
Και τα αφήνει όλα τέλεια, θα ρώταγε κάποιος καλοπροαίρετα;
Προφανώς και όχι.
Υγεία και Δικαιοσύνη από την μία πλευρά είναι οι μεγάλοι ασθενείς. Και το βλέπουμε στην καθημερινότητα. Θυμίζω ότι στο πρώτο μνημόνιο, μεταξύ των κορυφαίων θεμάτων που είχε θέσει η τότε τρόϊκα, ήταν και η Δικαιοσύνη.
Από την άλλη πλευρά τα θέματα της Οικονομίας και η σύνεση με την οποία γίνεται η διαχείρισή τους, σε αντιδιαστολή λόγου χάρη με εξαγγελίες τύπου «Δήμητρα», η ενίσχυση της εικόνας, αλλά και της άμυνας της χώρας, σε ένα πολυσύνθετο και ευμετάβλητο παγκόσμιο σκηνικό, πρέπει να αποτελέσουν και μετά τις εκλογές, πεδία ιδιαίτερης ενασχόλησης.
Τέλος, με τα δικά μας του Τουρισμού, η μείωση του ΦΠΑ και της φορολογίας ευρύτερα, πρέπει να προχωρήσουν.
Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε πολίτης με την ψήφο του, θα διαμορφώσει το σκηνικό μετά τις εκλογές.
Και η ατομική ευθύνη είναι μεγάλη!
(*) Το άρθρο του εκδότη στο τεύχος Απριλίου του μηνιαίου περιοδικού ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
