Ριζική αναθεώρηση της ευρωπαϊκής αεροπορικής πολιτικής ζητούν οι μεγαλύτεροι φορείς της αεροπορικής βιομηχανίας και των αεροδρομίων, προειδοποιώντας ότι η σημερινή κλιματική νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης απειλεί την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών αεροπορικών εταιρειών και μεταφέρει επιβατική κίνηση και εκπομπές εκτός Ευρώπης.
Στο πλαίσιο της διαβούλευσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη νέα στρατηγική αερομεταφορών της ΕΕ, ο Γερμανικός Σύνδεσμος Αερομεταφορών (BDL), ο Σύνδεσμος Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI), η Ένωση Γερμανικών Αεροδρομίων (ADV) και η ευρωπαϊκή ένωση αεροδρομίων ACI Europe κατέθεσαν κοινές θέσεις ζητώντας αλλαγές στη ρυθμιστική πολιτική.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται το πακέτο «Fit for 55» και ειδικότερα οι κανονισμοί ReFuelEU Aviation και το ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας ρύπων EU ETS. Οι οργανώσεις υποστηρίζουν ότι οι ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες επιβαρύνονται δυσανάλογα, καθώς καλούνται να καλύπτουν το αυξημένο κόστος βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων (SAF) σε ολόκληρες υπερατλαντικές ή διεθνείς διαδρομές, ενώ αερομεταφορείς με hubs εκτός ΕΕ επιβαρύνονται μόνο για τα ευρωπαϊκά σκέλη των πτήσεων.
Σύμφωνα με τους φορείς, αυτό δημιουργεί σοβαρή στρέβλωση ανταγωνισμού και αυξάνει την εξάρτηση της ευρωπαϊκής συνδεσιμότητας από αεροπορικές εταιρείες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο BDL ζητά η νέα στρατηγική της ΕΕ να βασιστεί σε τέσσερις πυλώνες: αναθεώρηση της νομοθεσίας με όρους ανταγωνιστικής ουδετερότητας, εφαρμογή διεθνών και όχι εθνικών υπερρυθμίσεων, «πάγωμα» νέων μη αναγκαίων κανονισμών και διασφάλιση προσιτών αεροπορικών μετακινήσεων.
Μεταξύ άλλων, προτείνει μηχανισμούς εξισορρόπησης για τα SAF, όπως εισφορά SAF Levy, εφαρμογή του συστήματος Book-and-Claim και διατήρηση του μηχανισμού «Stop-the-Clock» στο EU ETS. Παράλληλα απορρίπτει επέκταση του ETS σε πτήσεις εκτός Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.
Ο BDI προειδοποιεί ότι το αυξημένο λειτουργικό κόστος και η «ασύμμετρη ρύθμιση» απειλούν όχι μόνο τις αεροπορικές εταιρείες αλλά συνολικά την εξαγωγική ευρωπαϊκή οικονομία, καθώς η αεροπορική συνδεσιμότητα αποτελεί κρίσιμο παράγοντα ανταγωνιστικότητας. Ζητά επίσης έλεγχο ανταγωνιστικότητας της υφιστάμενης κλιματικής νομοθεσίας και αποκλείει κάθε ενδεχόμενο ευρωπαϊκού ή εθνικού φόρου κηροζίνης.
Κοινή θέση όλων των οργανώσεων αποτελεί ότι τα βιώσιμα αεροπορικά καύσιμα είναι σήμερα το βασικό εργαλείο απανθρακοποίησης του κλάδου, ωστόσο η παραγωγή και διάθεσή τους παραμένει περιορισμένη και ιδιαίτερα ακριβή.
Οι φορείς ζητούν ευρωπαϊκό σύστημα Book-and-Claim, εγγυήσεις για επενδυτές πρώτης φάσης και αξιοποίηση εσόδων του ETS για τη χρηματοδότηση μεγάλων μονάδων παραγωγής SAF.
Η ADV σημειώνει ότι τα αεροδρόμια μπορούν να στηρίξουν την ανάπτυξη υποδομών εφοδιασμού και ανάμειξης SAF, αρκεί να υπάρξει σταθερό και ανταγωνιστικό ευρωπαϊκό πλαίσιο. Ζητά επίσης μείωση γραφειοκρατίας, απλοποίηση υποχρεώσεων αναφοράς και αποφυγή υπερρύθμισης σε θέματα περιβάλλοντος, ασφάλειας και βιωσιμότητας.
Η ACI Europe προειδοποιεί παράλληλα για σοβαρή κρίση χωρητικότητας στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Eurocontrol, έως το 2050 περισσότερο από ένα εκατομμύριο πτήσεις ενδέχεται να μην μπορούν να εξυπηρετηθούν λόγω έλλειψης υποδομών. Την ίδια στιγμή, περιοχές όπως ο Κόλπος, η Ινδία και η Ασία επενδύουν επιθετικά σε νέα hubs και αεροδρομιακές εγκαταστάσεις.
Οι οργανώσεις ζητούν επιτάχυνση του Single European Sky, το οποίο θεωρούν κρίσιμο για αποδοτικότερες αεροδιαδρομές, μείωση κατανάλωσης καυσίμων και βελτίωση της ακρίβειας πτήσεων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη γεωπολιτική διάσταση της αεροπορίας. BDL, BDI και ADV υπογραμμίζουν ότι η αεροπορική βιομηχανία αποκτά πλέον στρατηγική σημασία για την ευρωπαϊκή κυριαρχία και άμυνα, ζητώντας επενδύσεις σε ανθεκτικές υποδομές, κυβερνοασφάλεια, αυτόνομα και μη επανδρωμένα αεροπορικά συστήματα και τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης.
